رویکردهای آیندهاندیشی در طراحی معماری
نویسندگان
1 استاد گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 دانش آموخته دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.48311/bsnt.2025.23867چکیده
اهداف: آینده، بخش جدانشدنی معماری است و معماران به روشهای مختلف آینده را میسازند. مقصود پژوهش شناخت رویکردهای آیندهاندیشی در حوزهی معماری بر اساس منابع مکتوب نظری و عملی در این حوزه است. در واقع، هدف بررسی سیر تطور مفهوم آیندهاندیشی و رویکردهای آیندهاندیشی در طراحی معماری است. روشها: راهبرد اصلی پژوهش استدلال منطقی است و در چند مرحله انجام میشود؛ نخست با انجام مطالعات کتابخانهای و روش توصیفی-تحلیلی، آیندهاندیشی در حوزهی نظر و عمل معماری بررسی شد. سپس با مقایسهی تطبیقی و تعمیم استقرایی، ضمن دستیابی به سیر تحول مفهوم آیندهاندیشی در تاریخ معماری، رویکردهای آیندهاندیشی در معماری حاصل شد. یافتهها: تحلیل موارد بررسی شده در پژوهش نشان میدهد آیندهاندیشی در معماری تحت تأثیر دیدگاه حاکم در هر دوره، ضمن وجود دیدگاههای دیگر، بوده است. در پایان، پژوهش حاضر رویکردهای آیندهاندیشی در طراحی را در یک طبقهبندی کلان به این ترتیب معرفی میکند: رویکرد استمراری، انتقادی و تصوری. نتیجهگیری: با ابتنا به مطالعات انجام شده در تاریخ معماری، به ویژه در دوران معاصر، آیندهاندیشی در حوزه معماری با سرعت بیشتری توسعه یافته است و ضرورت توجه به آن مطرح شده است. تغییرات در نیازها و مسائل انسانها و جوامع، و اهمیت افزایش آگاهی از تأثیر اقدامات امروزی بر آینده، نیازمند توجه مضاعف به آیندهاندیشی شده است.
