اثر تمرینات تناوبی بر سطح سرمی آپلین 17 و بهبود جریان خون عروقی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
2 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی آبادکتول، دانشگاه آزاداسلامی، علی آبادکتول، ایران
3 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی آبادکتول، دانشگاه آزاداسلامی، علی آبادکتول، ایران
4 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی ، آبادان، ایران.
doi
10.32592/JSMJ.22.3.280چکیده
زمینه و هدف پرفشاری خون مزمن باعث تغییرات ساختاری و عملکردی در قلب می شود که در نهایت منجر به نارسایی قلبی ) HF ( میشود که باعث افزایش بیشتر مرگ و میر می شود. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر یک دوره تمرینات تناوبی هوازی برسطح سرمی آپلین 17و عوامل مرتبط با فشار خون در بیماران مبتلا به HF بود.روش بررسی در تحقیق نیمه تجربی حاضر 20 مرد مبتلا به HF بر اساس شرایط ورود به تحقیق انتخاب شدند و به صورت تصادفی به2 گروه تمرین وکنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین شامل تمرینات هوازی تناوبی بود که به مدت هشت هفته تمرین، سه جلسه در هفتهاجرا شد. 48 ساعت قبل و پس از مداخله متغیرهای خونی و فیزیولوژیک به صورت ناشتا اندازه گیری شدند.یافته ها پس از هشت هفته تمرین تمرین افزایش معنی داری در سطوح اپلین 17 ( 039 / 0 = P ،) Ang I ( 005 / 0 = P( و FMD ( 008 / 0 =P( و کاهش معنی داری در سطوح Ang II ( 001 / 0 > و SBP ( 001 / 0 > P ( مشاهده شد ولی تفاوت معنی داری در مقادیر ACE-2 ( 234 / 0= P ( و DBP ( 363 / 0 = P ( مشاهده نشد.نتیجه گیری با توجه به نتایج می توان گفت که یکی از سازگاریهای تمرینی که موجب بهبود جریان خون و کاهش فشار خون در بیمارانمبتلا HF افزایش سطح اپلین- 17 در این بیماران می باشد.