تاثیر تمرینات تناوبی شدت بالا بر کاهش مقاومت به انسولین، آسپروسین سرمی و درصد چربی بدن در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران

2 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه ، ایران.

3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.32592/JSMJ.22.3.302
چکیده

زمینه و هدف آسپروسین یک آدیپوکین می باشد که ارتباط مثبت با چاقی و دیابت نوع 2دارد؛ همچنین این آدیپوکین با اثرات گلوکونئوژنیکیو متابوتروپیکی که دارد نقش مهمی در پاتوژنز مقاومت به انسولین دارد. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر شش هفته تمرینات تناوبی شدتبالا ) HIIT ( بر مقاومت به انسولین، درصد چربی بدن و آسپروسین سرمیدر مردان چاق مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش بررسی در تحقیق نیمه تجربی حاضر 24 مرد چاق و مبتلا به دیابت نوع 2 به صورت تصادفی به 2 گروه HIIT و کنترل تقسیم شدند.برنامه تمرین شامل شش هفته تمرین HIIT با شدت % 85 - 80 ضربان قلب ذخیره در 3 جلسه تمرین در هفته بود. متغیرهای خونی وآنتروپومتریک 48 ساعت قبل و پس از مداخله به صورت ناشتا اندازه گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون های تی وابسته وتحلیل کواریانس استفاده شد.یافته ها پس از مداخله تفاوت معنی داری ) 001 / 0 > P ) در آسپروسین سرمی )% 47 / 10 - در مقابل % 13 / 0+(، درصد چربی بدن )% 17 / 5 -در مقابل % 13 / 0 +( و مقاومت به انسولین )% 94 / 23 - در مقابل % 02 / 10 +( در گروه HIIT نسبت به گروه کنترل مشاهده شد.نتیجه گیری با توجه به نتایج می توان گفت که تعدیل آسپروسین ناشتا به درصد چربی بدن از مکانیسم های موثر بر کاهش مقاومت بهانسولین در دیابت نوع 2 در سازگاری به HIIT باشد.