سرواپیدمیولوژی بیماران مشکوک به تیفوئید ارجاع شده به آزمایشگاه جهاد دانشگاهی اهواز در یک دوره 10 ساله) 99 - 1390 )
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه آموزشی ایمونولوژی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
3 گروه آموزشی ایمونولوژی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
4 پژوهشگر جهاد دانشگاهی، مرکز پژوهشی هایپرلیپمیا، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
5 گروه آموزشی بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
doi
10.32592/JSMJ.22.2.149چکیده
زمینه و هدف تیفوئید نوعی بیماری مسری منتقلشونده از طریق غذا و آب و از مشکلات بهداشت عمومی در سراسر جهان،بهویژه در کشورهای درحالتوسعه است . این مطالعه با هدف بررسی فراوانی موارد مثبت سرمی در بیماران مشکوک به تبتیفوئید مراجعهکننده به آزمایشگاه جهاد دانشگاهی اهواز انجام شد.روش بررسی این مطالعه بهصورت گذشتهنگر انجام شده است. جامعهی پژوهش تمام بیماران مشکوک به تب تیفوئید بودندکه در بازهی زمانی دهساله، از ابتدای فروردین سال 1390 تا آخر اسفند 1399 ، بررسی شدند. آزمایش سرولوژیک ویدال160 / 1 و بالاتر مثبت در نظر گرفته شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-22 و آزمون مجذور کای تحلیل شدند.یافته ها از تعداد 864۲ بیمار بررسیشده، 88 نفر ) 0۲ / 1 درصد( از نظر سرولوژیک مثبت شناخته شدند. علیرغم روند تغییراتموارد مثبت از 4 / 0 درصد در سال 1390 ، به 4 / 1 درصد در سال 1399 و زیگزاگی بودن نمودار آن در سالهای مختلف، تفاوتآماری معنیداری بین موارد مثبت برحسب سال مشاهده نشد ) 08 / 0 = P (. کمترین و بیشترین میزان موارد مثبت سرمیبهترتیب در فصل تابستان ) 8 / 0 درصد( و زمستان ) ۲ / 1 درصد( و در ماههای مهر ) 4 / 0 درصد( و بهمن ) 6 / 1 درصد( مشاهدهشد ) 43 / 0 = P (. فراوانی موارد سرمی مثبت تب تیفوئید در زنان ) 07 / 1 درصد( بالاتر از مردان ) 97 / 0 درصد( بود ) 37 / 0 = P .)بیشترین موارد سرمی مثبت در ردهی سنی زیر 15 سال ) 3 / 1 درصد( و کمترین آن در ردهی سنی بالاتر از 65 سال ) 6 / 0درصد( مشاهده شد ) 56 / 0 = P .)نتیجه گیری یافتهها نشان داد که تغییرات بروز تب تیفوئید در این بازهی زمانی، بهصورت زیگزاگی بوده و روند ثابتی نداشتهاست. بین زنان و مردان و در سنین مختلف، تفاوت آماری معنیداری مشاهده نشد. این مطالعه میتواند در شناخت اپیدمیولوژیبیماری در این منطقه، برای سیاستگذاران مراقبتهای بهداشتی، کمککننده باشد.