فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

منطقه میش‌داغ با مساحتی معادل 34 هزار هکتار در 15 کیلومتری شهرستان بستان، منطقه ام‌ادبس و دشت آزادگان و ناحیه صحارا سندی قرار دارد. مطالعه غنای گونه‏ای به درک صحیحِ کارکرد اکوسیستم، حفظ و حراست ذخایر ژنی، بررسی و کنترل تغییرات محیطی و موفقیت یا عدم موفقیت برنامه‏های مدیریت منابع طبیعی کمک می‏کند. برای مطالعه غنا، تنوع و میزان تولید در منطقه محصور شده (با مساحت معادل 113 هکتار) با توجه به یکنواختی پوشش آن داده‌های مربوط به درصد پوشش، تراکم و تولید از تعداد 60 پلات به روش تصادفی سیستماتیک جمع‌آوری شد. در این تحقیق تعداد 139 گونه متعلق به 35 تیره شناسایی شد. تیره‌های مینا (Asteraceae) و اسفناجیان (Chenopodiaceae) هر کدام با 20 گونه بیشترین تعداد را در منطقه داشتند و پس از آنها تیره‌های و گندمیان (Poaceae) با 16 گونه و باقلاییان(Fabaceae) و شب‌بو (Brassicaceae) به ترتیب با 10 و 9 گونه تیره‌های غالب منطقه بودند. نتایج نشان داد درصورت قرق منطقه، قابلیت تولید قریب به 755 کیلوگرم درهکتار خواهد بود. در منطقه محصور شده مقدار عددی شاخص تنوع شانون و سیمپسون به ترتیب 87/2 و 92/0 بود. حصول اعداد تنوع نسبتا خوب بیانگر استعداد و ذخیره ژنی (بذر متنوع) در منطقه و بویژه یکنواختی توزیع گونه‌ها است. این گونه‌های گیاهی اکثرا یکساله و کم‌زی هستند بنابراین بسیاری از گونه‌های گیاهی از اواخر بهار در رکود و یا حذف کامل خواهند بود. بنابراین غنای گونه‌ای در این منطقه وابسته به زمان بوده و از اواخر بهار تا پاییز به حداقل مقدار عددی خود خواهد رسید.