بررسی امکان بهبود برخی از مشخصات مکانیکی بتن پاششی مقاومت بالای الیافی در دو روش تر و خشک
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی سهند
2 مسئول کارگروه مهندسی عمران و معماری،سازمان علمی، پژوهشی و فناوری استان البرز
3 مربی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
4 دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی سهند تبریز
5 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
doi
10.22034/25.3.4چکیده
استفاده از بتن پاششی به صورت فزآیندهای رو به رشد است. با توجه به پیشرفتهای صورت گرفته در زمینه تجهیزات و افزودنیها، در صنعت ساختوساز، نیاز به مقاومت بالا در بتن پاششی به طور قابل توجهی احساس میشود. به کارگیری بتن پاششی مقاومت بالای الیافی، در پایدارسازی گودها و شیروانیها، مقاوم سازی سازههای بنایی و بتنی و سازههای زیرزمینی باعث بهبود کیفیت، چسبندگی و افزایش سرعت کار میگردد. همچنین با افزایش مقاومت و به تبع آن با کاهش ابعاد مقاطع، طرحها اقتصادیتر میگردند. در این تحقیق با استفاده از طرح اختلاطهای متفاوت، اثرات دانهبندی مصالح و مواد افزودنی از قبیل میکروسیلیس، فوق روان کننده، آنیگیر و الیاف فولادی بازیافتی میکرو بر روی مقاومت و عملکرد بتن پاششی به صورت آزمایشگاهی و میدانی به دو روش پاشش تر و خشک بررسی شدند. براساس نتایج دستیابی به بتن پاششی مقاومت بالا در روش پاششتر، از امکان پذیری بالاتری برخوردار بوده و مقاومت فشاری28 روزه 987 کیلوگرم بر سانتی متر مربع در بتن پاششی الیافی تر حاصل گردید که به ترتیب مقاومت فشاری و جذب انرژی80 و 77 درصد نسبت به شاتکریت الیافی معمولی تر افزایش یافت. همچنین بر اساس آزمایشهای چقرمگی استفاده از الیاف فولادی بازیافتی میکرو، در جلوگیری از گسترش ریز ترکها و کنترل تغییر شکلها، نقش موثری داشته و در بتن پاششی مقاومت بالا موجب شد، به ترتیب مقاومت فشاری و جذب انرژی 28 و 97 درصد نسبت به همان طرح بدون استفاده از الیاف افزایش یابد.
