روزنامه نگاری عینیت گرا و عینیت در روزنامه نگاری بحران

نویسندگان

1 مربی پژوهشی، فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دانشجوی دکتری، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران. ایران. (نویسنده مسئول)، رایانامه: aztatar@apll.ir

2 دانش‌آموختة دکتری علوم ارتباطات، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. رایانامه: rezanejad@ut.ac.ir

doi
10.22034/lrsi.2025.525827.1372
چکیده

هدف: در این تحقیق مفهوم عینیت خبری در روزنامه نگاری بحران و عوامل تاثیرگذار بر آن مورد واکاوی قرار می‌گیرد.روش: در این تحقیق از روش توصیفی و تحلیلی و کتابخانه‌ای بهره گرفته شده است. یافته‌ها: متخصصان معتقدند که رعایت عینیت در روزنامه نگاری بحران کمی پیچیده و دارای دوگانگی‌هاست. در برخی بحران‌ها نمی‌توان از روزنامه نگار رعایت کامل عینیت را انتظار داشت. از عوامل مرتبط با موضوع عینیت در روزنامه نگاری بحران نخست می‌‌توان به یاریگری روزنامه نگاران اشاره کرد که برخی موافق آن هستند و برخی نیز مخالف. ترومای روزنامه نگاران عامل تأثیرگذار دیگری است که عینیت را تحت تآثیر قرار می‌دهد. روزنامه نگاران  ممکن است به‌دلیل آسیب‌های روان‌شناختی دچار سوگیری‌هایی شوند. در نهایت شهروندخبرنگاری علی‌رغم مزیت‌هایش، به‌دلیل عدم آگاهی شهروندان عادی از برخی ملاحظات اخلاقی و امنیتی، ممکن است عینیت را متأثر سازد و مشکلاتی را در خصوص ملاحظات حفظ عینیت و نشر اخبار جعلی وجود آورد.نتیجه‌گیری: با توجه به ویژگی‌ها خاص بحران، موضوع عینیت در روزنامه نگاری بحران با عینیت روزنامه نگاری در حوزه‌های دیگر تفاوت‌هایی دارد و درگیر مسائل اخلاقی و امنیتی است که رعایت برخی ملاحظات را می‌طلبد. روزنامه نگاران در این خصوص پیرو سیاست‌ها و دستورالعمل‌های اخلاقی و امنیتی مؤسسة خبری متبوع خود هستند. در این خصوص این مؤسسات موظف‌اند خطوط راهنمای روشنی داشته باشند. همچنین مؤسسات خبری موظف به ارائه مشاوره‌های روان‌شناختی برای پیشگیری از ابتلای روزنامه نگاران بحران به تروماهای روانی هستند. شهروندخبرنگاران نیز باید با ملاحظات اخلاقی و امنیتی آشنا باشند تا ناخواسته باعث ایجاد مشکلاتی برای مسئولان و حریم خصوصی قربانیان و خانواده‌های آنها نشوند.