جایگاه هوش مصنوعی و الگوریتم در خودکارسازی رسانه‌های خبری و پیامدهای آن

نویسندگان

1 کارشناس ارشد رشته روزنامه نگاری. دانشگاه صدا و سیما، ایران، تهران. رایانامه: arsalan.veisi@iribu.ac.ir

2 دانشیار گروه روزنامه نگاری دانشکده ارتباطات و رسانه، دانشگاه صدا و سیما، ایران، تهران.(نویسنده مسئول). رایانامه: jahandar.amiri@iribu.ac.ir

doi
10.22034/lrsi.2025.500316.1307
چکیده

هدف:  پیشرفت فناوریهای جمع­ آوری و پردازش اخبار  با کمک هوش مصنوعی و الگوریتم سازی، خبر رسانی را به سمت دگرگونی های کامل پیش می­برد و نوعی از خبر رسانی بوسیله ماشین ها و نرم ­افزارهای هوشمند با عنوان خبر رسانی خودکارآغاز شده که در آن، بدون کمک انسان به کار جمع ­آوری و انتشار اخبار پرداخته می­ شود و باعث دگرگونی در کار، مهارت و کیفیت روزنامه‌نگاری شده است. هدف این پژوهش تبیین جایگاه هوش مصنوعی و الگوریتم در روزنامه‌نگاری خودکار و بیان ویژگی‌ها و اثرات گوناگون آنهاست. روش‌: در این مطالعه از روش اسنادی و کتابخانه­ ایی با رویکرد، توصیفی-تحلیلی برای بررسی و تبیین ابعاد گوناگون روزنامه‌نگاری خودکار و تأثیرات آن بر صنعت خبر استفاده شده است.یافته ­ها: یافته‌ها نشان می‌دهد که خودکارسازی روزنامه‌نگاری در چهار حوزه اصلی مؤثر بوده است: تولید محتوای خودکار، داده‌کاوی، پخش خبر و بهینه‌سازی محتوا. علاوه بر این، از الگوریتم‌ها به طور فزاینده‌ای برای جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و پردازش داده‌ها استفاده می‌شود که جمع‌آوری، انتخاب، تحلیل، تجسم، توزیع و به اشتراک گذاری داده‌ها را به طور چشمگیری تسهیل کرده است.نتیجه‌گیری: اگرچه روزنامه‌نگاری خودکار مزایایی همچون سرعت، دقت، کارایی و کاهش هزینه‌ها را به همراه دارد، اما چالش‌هایی نظیر کیفیت، اعتبار، اخلاق و تهدید شغلی برای روزنامه‌نگاران انسانی را نیز به وجود می‌آورد. همچنین، تأثیر منافع بر الگوریتم‌ها، عدم شفافیت آن‌ها و سوگیری‌شان، مهم‌ترین چالش‌های روزنامه‌نگاری خودکار هستند که به اخبار مبتنی بر هنجارها، اصول و ارزش‌های حرفه‌ای ارتباطی ندارند.