ارتقاء سلامت اجتماعی در مسکن معاصر؛ نمونه مطالعاتی: مجتمع های مسکونی شهر اردبیل

نویسندگان

1 گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

2 گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

3 گروه معماری، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

doi
10.48311/bsnt.2025.1016
چکیده

اهداف: مسکن سالم و پایدار، هویت و همچنین کیفیت محیط نقشی کلیدی در بهبود سلامت اجتماعی دارد. این مقاله با بررسی مفاهیم مرتبط با کیفیت محیط به عنوان متغیر مستقل و سلامت اجتماعی به عنوان متغیر وابسته، به تحلیل تأثیر این عوامل در مسکن به عنوان بخشی از میراث معماری معاصر ایران می‌پردازد.روش ­ها: پژوهش حاضر از لحاظ روش در زمره پژوهش‌های آمیخته (کیفی- کمی) است. از نظر روش گردآوری اطلاعات، در بخش کیفی از مصاحبه و روش گروه‌های بحث استفاده شد و در بخش کمی، داده‌ها از طریق پرسشنامه و به شیوه پیمایشی جمع‌آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Lisrel با آزمون های معادلات ساختاری انجام گرفته است.یافته­ ها: طبق نتایجی که از تحلیل فرضیه­ های این تحقیق بدست آمد، مولفه­ های کیفیت محیط شامل بعد اقتصادی، جنبه ­های انسانی­- اجتماعی، جنبه زیست- محیطی، جنبه­ های عملکردی، فیزیکی واحد مسکونی، زیبایی شناختی ـ فرمی، جذابیت بصری، بهره ­گیری از عناصر طبیعی، نورپردازی، ایمنی، معنایی ـ ادراکی؛ بر ارتقاء سلامت اجتماعی در مجتمع ­های مسکونی شهر اردبیل تاثیر دارد و ترتیب اثرگذاری به ترتیب برابر با: بهره­گیری از عناصر طبیعی 73/0، بعد اقتصادی 70/0، بعد ایمنی 65/0،جذابیت بصری 59/0، کیفیت زیبایی­شناختی ـ فرمی 53/0، مولفه زیست­محیطی 48/0، جنبه­ های انسانی ـ اجتماعی 47/0، جنبه های عملکری و نورپردازی 46/0، مولفه های فیزیکی واحد مسکونی 42/0، می ­باشد.نتیجه گیری: با توجه به این یافته ­ها می ­توان نتیجه ­گیری کرد که در جهت بالا بردن میزان سلامت اجتماعی در مجتمع های مسکونی باید به شاخص های کیفیت محیط و مفهوم مسکن سالم توجه بیشتری داشت.