فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: مایکوفنولات موفتیل (MMF) یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی است که برای جلوگیری از رد پیوند عضو و درمان بیماری‌های‌ خودایمنی استفاده می‌شود. از نظر تئوری، این داروها دارای اثرات اسپرماتوکسیک و ژنوتوکسیک هستند. با این حال، شواهد در مورد اثرات این دارو بر باروری محدود و بحث برانگیز است. این مطالعه تأثیر داروی MMF و تستوسترون بر اسپرم، هورمون‌های تولید مثلی و آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در موش صحرایی نر بررسی کرد. موادوروش‌ها: در این مطالعه تجربی 24 موش نر بالغ Naval Medical Research Institute (NMRI) به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: 1- سرم نمکی (کنترل) 2- مایکوفنولات موفتیل و3-مایکوفنولات موفتیل همراه تستوسترون به صورت تزریق زیرجلدی به مدت 65 روز دریافت کردند. تغییرات وزن بدن، مشخصات اسپرم (غلظت، تحرک و مورفولوژی)، سطوح گنادوتروپین‌ها، تستوسترون و آنزیم‌های سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون (GSH)،کاتالاز و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (TAC) در سرم ویا اپیدیدیم بررسی شد. یافته‌ها: هر دو گروه درمانی MMF در مقایسه با کنترل کاهش وزن بدن، تعداد و تحرک و اسپرم، تستوسترون، آنزیم‌های آنتی-اکسیدان و افزایش هورمون‌های گنادوتروپین و ناهنجاری مورفولوژی اسپرم را نشان دادند (05/0>P). کاهش بر اسپرم و سطح تستوسترون اپیدیدیم در گروه مایکوفنولات موفتیل +تستوسترون کمتر از گروه مایکوفنولات موفتیل بود (05/0>P). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد مایکوفنولات موفتیل اثرات ناخواسته بر روی اسپرم، هورمون‌های جنسی، تستوسترون و آنزیم‌های مسیر آنتی‌اکسیدانی دارد و استفاده از تستوسترون نمی‌تواند اثرات سوء مایکوفنولات موفتیل را کاهش دهد. اثرات ناخواسته مایکوفنولات موفتیل ممکن است به دلیل کاهش سطح آنتی اکسیدان‌ها باشد.