موانع مشارکت اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان در دورههای بالندگی حرفهای: مطالعهای دادهبنیاد
نویسندگان
1 دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، سازمان مرکزی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه فرهنگیان، سازمان مرکزی، تهران، ایران
3 دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، سازمان مرکزی، تهران، ایران
4 دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، بجنورد، ایران
doi
چکیده
با وجود طراحی و برگزاری دورههای آموزشی تخصصی رایگان و اختیاری در زمینههای آموزشی و پژوهشی، استادان دانشگاه فرهنگیان از این دورهها استقبال زیادی نمیکنند. از این رو، هدف پژوهش حاضر شناسایی بازدارندههای مشارکت اعضای هیئت علمی در فرصتهای بالندگی است. پژوهش حاضر کیفی و با استراتژی دادهبنیاد است. برای جمعآوری دادهها با 26 نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان مصاحبة نیمهساختاریافته انجام گرفت. معیار تعداد مصاحبهها اشباع دادهها بود. دادههای با روش ششمرحلهای آرباخ و سیلورستاین، شامل پیاده سازی متن، شناسایی ایدههای تکراری و مطالعة متن مصاحبه، شناسایی بخشهای مرتبط مصاحبه، شناسایی ایدههای تکراری، تمسازی، خلق سازههای نظری، و روایتگری، تحلیل شد. یافتهها نشان داد مهمترین موانع مشارکت استادان دانشگاه فرهنگیان در دورههای بالندگی حرفهای عبارتاند از مانع فردی (شامل نگرش فرد نسبت به خود و نگرش فرد نسبت به شغل)، مانع سازمانی (شامل عامل شغلی، عامل دورة آموزشی، عامل فرهنگ سازمانی، عامل اقتصادی، و عامل ساختار سازمانی)، و مانع موقعیتی (شامل موقعیت اجتماعی فرد و موقعیت شغلی فرد). براساس نتایج، موانع مشارکت اعضای هیئت علمی در دورههای بالندگی چندبعدی و درهمتنیده است و در تعامل با هم سبب میشوند، استادان دانشگاه فرهنگیان تمایل به شرکت در دورههای بالندگی حرفهای و بهتبع آن یادگیری را نداشته باشند.
