نبوغ کانتی و بتهوون

نویسندگان

1 دانشیار دانشکدة الهیات و فلسفه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران.

2 استادیار گروه موسیقی دانشکدة هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران

3 دانشجوی دکترای فلسفة هنر، دانشکده الهیات و فلسفه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jfadram.2014.51690
چکیده

چکیدهنبوغ بیانگر ارزش و عظمت فردی است. اصطلاح نبوغ و تعریف آن یکی از مباحثی است که نظریه­پردازان و فلاسفه به معنی یکسانی از آن نمی­رسند. در کنار آن همیشه در بحث شاهکارهای هنری نیز مسئله این بوده است که برخی خلق این آثار را منوط به نبوغ خالق اثر دانسته و برخی نیز معتقد بودند که شاهکارهای هنری تنها ثمرة کوشش هنرمند است و مبحثی به نام نبوغ وجود ندارد. کانت یکی از فلاسفه­ای بود که مبحث نبوغ را در بخشی از زیبایی­شناسی­اش جای داد و خلق هنر زیبا را منوط به نبوغ نمود. از طرفی بتهوون نیز یکی از موسیقی­دانانی بود که همیشه در مورد خلق آثارش به واسطة نبوغ شخصی­اش بحث­های فراوانی شده است. بسیاری آثار او را، به واسطة وجود پیش‌نویس­هایی که قبل از اتمام قطعاتش داشته است، ثمرة کوشش او دانسته و دلیلی برای وجود نبوغ در خلق این آثار نمی­بینند. در این پژوهش تلاش می­شود تا بااستناد به تعریف کانت از نبوغ، اثبات شود خلق آثار بتهوون زاییده نبوغ او بوده است. هدف این پژوهش، در شیوة توصیفی‌اش، مطابقت نبوغ به مفهوم کانتی بر خلق موسیقاییِ بتهوون است.