نسبت هوشمندی و مکان؛ از هوشمندسازی معماری تا "مکان هوشمند"
نویسندگان
1 دانشیار گروه معماری، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 کارشناسی ارشد معماری، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
چکیده
اهداف: هدف پژوهش حاضر را می توان در ابتدا شناخت بنمایه های هوش و مفاهیم مرتبط با "هوشمندی"بوده و در ادامه فهم نسبت "هوشمندی" با معماری و تبیین شاخصههای معماری هوشمند برشمرد؛ همچنین میتوان به صورت ویژه ارائهی راهبردهایی برای همگرایی سطوح شکل دهنده مفهوم مکان و معماری هوشمند در راستای حصول به "مکان هوشمند"دانست. ابزار و روش ها: پژوهش حاضر، ترکیبی از شیوه های تحلیلی و توصیفی بوده که با تکیه بر بنیانهای شکل دهنده مفهوم "هوشمندی" و ویژگیهای تأثیرگذار آن در معماری است، که پس از بررسی متون تخصصی، مفاهیم آن استخراج و رویکردهای مختلف بررسی شده و ترکیبی جامع در جهت دستیابی به "مکان هوشمند" تبیین می کنند. یافته ها: مفهوم "هوشمندی" ویژگی اساسی و از مهمترین عوامل در شکلگیری کیفیت فضایی در عصر حاضر است. سه ویژگی اساسی این مفهوم را میتوان "هوشمندی فرمی-کالبدی"، "هوشمندی عملکردی-رفتاری" و "هوشمندی معنایی-مفهومی" بیان کرد که در صورت بروز هر سه ویژگی "هوشمندی جامع" محقق شده و می توان در ترکیب با ویژگیهای شکل دهنده مفهوم مکان به پدیده "مکان هوشمند" دست یافت. نتیجه گیری: مفهوم مکان با توجه به تعامل ویژگی ها و سطوح شکلدهنده آن که نشأت گرفته از پایگاه مفهومی و بنیادی ثابت در معماری از یک سو است و شناخت مفاهیم هوش و عوامل تأثیرگذار در شکل گیری هوشمندی به عنوان اندیشهای متغیر در فرم و ساخت وندها، که ساختارهای هوشمند پویا هستند، از طریق ثبات بنیان معماری هوشمند به عنوان دستاورد از سوی دیگر، مورد واکاوی قرار گرفته و می توان مهمترین نتیجهی مفاهیم تبیین شده را دستیابی به "هوشمندی جامع فضایی" با عنوان "مکان هوشمند" دانست.
