الگوی مناسب آموزش مهارتهای "تفکر نقادانه" در نمایشهای سنتی عروسکی ایرانی (با تکیه بر خیمه شب بازی)
نویسندگان
1 استادیار گروه نمایش، دانشکدة سینما-تئاتر، دانشگاه هنر، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی گروه نمایش، دانشکدة سینما-تئاتر، دانشگاه هنر، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfadram.2014.51692چکیده
چکیدهصاحبنظران، پیدایش "تفکر نقادانه" را در میان آموزههای سقراط دانسته و روش سوال پرسیدنش را معروفترین استراتژی "تفکر نقادانه" میدانند. تفکری که مهارتهای اصلی آن عبارتند از مهارتهای شناختی شامل: تعبیر، تحلیل، ارزیابی، دریافت معانی ضمنی، توضیح و خود تنظیمی و مهارتهای دیگری از جمله: طبقه بندی، آشکارسازی معنا، بررسی ایدهها و دهها مهارت دیگر در شمار مهارتهای فرعی آن بشمار میرود. همچنین صاحبنظران حوزة آموزش بر وارد کردن مواد درسی مرتبط با آموزش مهارتهای "تفکر نقادانه" در برنامة درسی کودکان تاکید میورزند. از سوی دیگر، استفاده از نمایش عروسکی برای آموزش به کودکان همواره هواخواهانی داشته است. بنابر اعتقاد آنان، نمایش عروسکی تاثیر مهمی در توسعة آموزش کودکان دارد. با توجه به این موارد و با انگیزة بکارگیری سرمایههای فرهنگی - هنری و ملی در زمینه آموزش مهارتهای "تفکر نقادانه" به کودکان، این مقاله بر آن است مشخص نماید: کدامیک از کاراکترها و تیپهای شخصیتی نمایشهای عروسکی سنتی ایرانی میتواند به عنوان یک کاراکتر "الگو"، مهارتهای مورد نظر "تفکر نقادانه"را در کودکان پرورش داده و نهادینه نماید؟ این پژوهش توصیفی – تحلیلی بوده و با استفاده از منابع کتابخانهای و پایگاههای معتبر اینترنتی انجام یافته است. مهمترین دستاورد این پژوهش، تطبیق یکی از معروفترین کاراکترهای نمایشهای سنتی عروسکی ایرانی با "الگوی" مورد نیاز جهت آموزش مهارتهای "تفکر نقادانه" به کودکان است.