دیدگاههای فلسفی و عرفانی در توصیف موسیقی و میزان باورپذیری آن در نزد نسل جوان موسیقی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده موسیقی، دانشگاه هنر تهران، تهران

doi
10.22059/jfadram.2014.50012
چکیده

چکیده   بررسی آرای ارائه شده توسط فلاسفه و عارفان نشان می‌دهد، آنها در برخی دیدگاه‌ها دارای اشتراک نظر هستند و در برخی باورهای دارای دیدگاهی متفاوت می‌باشند. تلقی کردن موسیقی به عنوان یکی از بخش‌های حکمت نظری و دانستن آن به عنوان یکی از شاخه‌های علوم وسطی، موضوعی است که اگرچه بحث اصلی متکلمان در زمینۀ موسیقی را شامل می‌شود، توسط عرفا نیز به نوعی مورد تأیید قرار گرفته است. از زمینه‌های دیگر که بین فلاسفه و عرفا مشترک است، انتساب موسیقی به افلاک است. پیروی از اندیشۀ تشبیه و خیال از اصلی‌ترین زمینه‌های تفاوت دیدگاه فلاسفه و عرفا است. مطالعۀ حاضر در زمینۀ باورپذیری دیدگاه‌های فلسفی و عرفانی اندیشمندان ایرانی توسط جوانان موسیقیدان ایرانی در یک جامعۀ آماری 400 نفری نشان می‌دهد، جوان امروز ایرانی برخلاف پیش‌داوری‌هایی که او را فاقد نظر و بی‌تفاوت می‌انگارد در زمینۀ آرای مختلف واکنش‌های متفاوتی از خود نشان می‌دهد. نتایج همچنین حکایت از رنگارنگ بودن و تنوع دیدگاه‌های جوانان در زمینۀ موضوعات فلسفی و عرفانی دارد. به نظر می‌رسد ساختار ذهنی و درونی جوان ایرانی به هر نوع هنوز تحت تأثیر اندیشه‌های سترگ عرفانی و فلسفی نیاکان خود است، هرچند در دنیای پیرامون در مورد بروز، پرورش و بهره‌گیری از آن با کاستی مواجه باشد.