تحلیل اگزرژی الحاق آب شیرین کن حرارتی MED-TVC به نیروگاه سیکل ترکیبی نکاء و تاثیر آن بر راندمان حرارتی و توان کل نیروگاه
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
3 دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
doi
10.22075/jme.2017.2538چکیده
ﺗﻮﻟﯿﺪ آب ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻫﻤﻮاره ﯾﮑﯽ از ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻬﻢ جوامع امروزی است، اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺳﺎزی آب ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻮﺛﺮﺗﺮﯾﻦ و ﻣﻔﯿﺪﺗﺮﯾﻦ روﺷﻬﺎی اﺳﺘﻔﺎده از ﺣﺮارت ﺑﺎزﯾﺎﻓﺘﯽ واﺣﺪﻫﺎی ﻧﯿﺮوﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﯾﺮان ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ کمبود منابع آب ﺷﯿﺮﯾﻦ از سویی و وﺟﻮد ﻧﯿﺮوﮔﺎﻫﻬﺎی حرارتی ﻣﺘﻌﺪد در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺳﺎﺣﻠﯽ شمال و جنوب از سوی دیگر، ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﺑﺎﻻﯾﯽ را ﺟﻬﺖ اﺳﺘﻔﺎده از اﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژی فراهم نموده است. در این بررسی با توجه به طرح انتقال آب دریای خزر به فلات مرکزی ایران و لزوم شیرینسازی آب قبل از فرآیند انتقال، به بررسی امکان الحاق آب-شیرینکن حرارتی با سیکل بخار نیروگاه شهید سلیمی نکاء و همچنین بررسی میزان انهدام اگزرژی در اجزای مختلف سیکل و تاثیرالحاق آبشیرینکن برراندمان کلی نیروگاه پرداخته شده است. نتایج به دست آمده نشان میدهد بیشترین میزان انهدام اگزرژی در ترموکمپرسور و پس از آن در کندانسور اتفاق میافتد. همچنین به کمک دبی استحصالی از توربین فشار پایین نیروگاه، روزانه حداکثر 7215مترمکعب آب شیرین قابل تولید است اما این برداشت باعث کاهش 76/6% توان کل نیروگاه و 9/0 % راندمان حرارتی نیروگاه میگردد.