روش پیشنهادی جدید برای ارزیابی ظرفیت باربری پایه پلهای بتنی آسیبدیده پس از زلزلههای حوزه نزدیک
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست ، دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بزرگمهر قائنات
doi
10.22034/25.1.59چکیده
هنگامی که پلها دچار تغییر شکلهای غیرالاستیک در زلزلههای نزدیک گسل میشوند عمدتاً به راستای قائم اولیه برنمیگردند و دچار تغییرشکلهای پسماند قابل توجهی میشوند. این تغییر شکل پسماند زیاد باعث میشود که پلها با وجود عدم فروریزش، غیر قابل تعمیر باشند و امکان استفاده از آنها پس از زلزله مقدور نباشد. جابه جایی های ماندگار قابل توجه در پل های آسیب دیده در زلزله های نزدیک گسل باعث می شود بهره برداری ازآنها پس از زلزله تحت اثر بارهای ثقلی به دلیل ممانهای قابل توجه ناشی از اثرات پی-دلتا به مخاطره بیفتد . بنابراین تخمین تقاضا و ظرفیت دینامیکی بر اساس جابهجایی پسماند پلها در زلزلههای نزدیکگسل از موضوعات مهم ارزیابی سرویسپذیری پلها پس از زلزله است. در این تحقیق برخلاف آئیننامهها و تحقیقات قبلی، در پیشنهاد یک مقدار مشخص برای جابهجایی ماندگار مجاز، روشی تحلیلی برای محاسبه ظرفیت باربری پایه پلهای آسیبدیده براساس جابه جایی ماندگار با توجه به نسبتهای مختلف ابعادی پایه و شدت زلزلههای وارده معرفی میگردد. در این روش تغییرات سختی و مقاومت پایههای بتن مسلح، در سطوح مختلف زلزله، بر اساس میزان آسیب وارده در محاسبه ظرفیت دریفت ماندگار در نظر گرفته میشود.