روش پیشنهادی جدید برای ارزیابی ظرفیت باربری پایه پل‌های بتنی آسیب‌دیده پس از زلزله‌های حوزه نزدیک

نویسندگان

1 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست ، دانشگاه تربیت مدرس

2 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بزرگمهر قائنات

doi
10.22034/25.1.59
چکیده

هنگامی که پل‌ها دچار تغییر شکلهای غیر­الاستیک در زلزله­های نزدیک گسل می‌شوند عمدتاً به راستای قائم اولیه برنمی‌گردند و دچار تغییر‌شکلهای پس‌ماند قابل توجهی می‌شوند. این تغییر شکل پس‌ماند زیاد باعث می‌شود که پل‌ها با وجود عدم فرو‌ریزش، غیر قابل تعمیر باشند و امکان استفاده از آنها پس از زلزله مقدور نباشد. جابه جایی های ماندگار قابل توجه در پل های آسیب دیده در زلزله های نزدیک گسل باعث می شود بهره برداری ازآنها پس از زلزله تحت اثر بارهای ثقلی به دلیل ممانهای قابل توجه ناشی از اثرات پی-دلتا به مخاطره بیفتد . بنابراین تخمین تقاضا و ظرفیت دینامیکی بر اساس جابه‌جایی پس‌ماند پل‌ها در زلزله‌های نزدیک‌‌گسل از موضوعات مهم ارزیابی سرویس‌پذیری پل‌ها پس از زلزله است. در این تحقیق بر‌خلاف آئین‌نامه‌ها و تحقیقات قبلی، در پیشنهاد یک مقدار مشخص برای جابه‌جایی ماندگار مجاز، روشی تحلیلی برای محاسبه ظرفیت باربری پایه پل­های آسیب­دیده براساس جابه جایی ماندگار با توجه به نسبت‌های مختلف ابعادی پایه و شدت زلزله­های وارده معرفی می­گردد. در این روش‌ تغییرات سختی و مقاومت پایه­های بتن مسلح، در سطوح مختلف زلزله، بر اساس میزان آسیب وارده در محاسبه ظرفیت دریفت ماندگار در نظر گرفته می‌شود.