وضعیت نظم ملی جمهوری اسلامی ایران در دهه اخیر( با تاکید بر نقش و کارکرد شبکههای مجازی)
نویسندگان
1 استادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز. ایران، (نویسنده مسئول) رایانامه: z.mahmoudiraja@scu.ac.ir
2 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه امام صادق (ع)- تهران-ایران، ایمیل:: m.a.samiee75@gmail.com
3 دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی دانشگاه امام صادق (ع) - تهران – ایران، ایمیل: e.yazdi91@gmail.com
doi
10.22034/lrsi.2024.482004.1263چکیده
هدف: ورود همزمان شبکههای اجتماعی به عرصه حکمرانی جمهوری اسلامی ایران با بروز برخی از بینظمیها و اعتراضات بهوضوح نشاندهنده این واقعیت است که این پلتفرمها میتوانند بهعنوان عاملی چالشبرانگیز در نظم و ثبات اجتماعی عمل کنند. این تغییرات در الگوهای ارتباطی و اجتماعی، ظرفیت شبکههای اجتماعی را برای تحریک و تسهیل اعتراضات و بینظمیها افزایش میدهد؛ بنابراین، نقش این پلتفرمها در شکلدهی به فضایی که در آن نظم اجتماعی به چالش کشیده میشود، موردتوجه جدی قرار میگیرد و میتواند پیامدهای عمیقی بر ساختار حکمرانی و تعاملات سیاسی در ایران داشته باشد. در این تحقیق تلاش شد به این سؤال پاسخ داده شود که «چه رابطه میان شبکههای اجتماعی و نظم ملی در جمهوری اسلامی ایران وجود دارد؟».روش: برای جمعآوری دادهها علاوهبر منابع اسنادی، اینترنتی و کتابخانهای، از مصاحبهی نیمه ساختمند با نخبگان استفاده شد. در ادامه دادههای گردآوریشده با روش تحلیل مضمون و رویکرد تفسیری ـ تحلیلی موردبررسی قرار گرفتند.یافته ها: رسانهها با درنوردیدن مرزهای ملی، بستر جدید رقابت میان کشورهای مختلف دنیا را فراهم کردهاند؛ ازاینرو بهعنوان مؤلفهای اثرگذار ساخت و نظم سیاسی ـ اجتماعی کشورهای مختلف ازجمله جمهوری اسلامی ایران را تحت تأثیر قرار دادهاند.نتیجه گیری: شبکههای اجتماعی با ویژگیها و کارکردهایشان ابزار تشدید، گسترش و تداوم زمانی محتوای نظاممند و بینظمی هستند. با توجه به تقابل تمدنی و ارزشی الگوی حکمرانی انقلاب اسلامی ایران و نظام سلطه مدرنیسم غربی، این شبکهها میتوانند بهمثابه چاقوی دولبه نظم جمهوری اسلامی ایران را بهصورت مثبت و منفی تحت تأثیر مستقیم و غیرمستقیم خود قرار دهند.