بررسی تطبیقی درجهبندی سنتی با خواص آکوستیکی حقیقی چوب گردو جهت سنتورسازی*
نویسندگان
1 محقق و عضو گروه مکانیک درخت و چوب، در دانشگاه مونپلیه 2، مونپلیه، فرانسه
2 1کارشناسی ارشد مهندسی علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران
3 دانشیارگروه مهندسی علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران
4 دکتری مکانیک درخت و چوب، دانشگاه مونپلیه 2، مونپلیه، فرانسه
doi
10.22059/jfadram.2013.36429چکیده
چکیده سالهاست که چوب گردو به عنوان بهترین چوب و تنها منبع شناخته شده برای ساخت سنتور به کار میرود. با وجود اینکه سازندگان ساز بنا بر تجارب شخصی، دیدگاههای متفاوت و مشخصی در رابطه با خواص و کاربرد این چوب برای ساخت ساز دارند، تا به حال به طور علمی در اینباره کاری انجام نشده است. بنابراین در این تحقیق نمونههای چوب گردوی سنتورسازی با درجهبندیهای سنتی مختلف، از کارگاه دو استاد سازنده ساز جمعآوری و خواص صوتی واقعی آنها آزمون و مقایسه شد. چوب گردو خواص کلی سازهای زهی مضرابی را نشان داد: مدول ویژه بالا و ضریب میرایی نسبتاً کمتر. نمونههای با درجههای بالاتر دانسیته و مدول یانگ بالاتری داشتند. در تمام نمونهها، رابطهی کاهشی استاندارد میان ضریب میرایی و مدول ویژه مشاهده شد. نتایج آزمونهای صوتی، درجهبندی تجربی اساتید را تأیید کرد: دادههای درجات بالا و پایین با هم اختلاف مشخصی را داشتند اما خط مرزی درجات میانی مبهمتر بود و اهمیت برش، طرح صفحه رویی و رنگ در درجهبندی سنتی را خاطر نشان کرد. تیمارهای سنتی بر بهتر شدن ویژگیهای چوب نهایی اثر مثبتی داشتند: تیمار بخاردهی خصوصیات نمونه را به نمونهی با بالاترین درجه نزدیک کرد، همچنین چوب پیرتر خواص ارتعاشی مناسبتری را نشان داد.