توانائی و تمایل دانشجویان به کار گروهی به‌عنوان مؤلفه‌ای از مهارت‌های نرم در عصر دیجیتال و نقش آن در یادگیری

نویسندگان

1 استادیار گروه مطالعات ارتباطی، دانشکده علوم ارتباطات، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران. رایانامه: kbazargan@atu.ac.ir

doi
10.22034/lrsi.2025.506967.1331
چکیده

هدف: در عصر دیجیتال استفاده از هوش مصنوعی مولد امور را به نحو قابل‌توجهی دگرگون کرده و در آینده نیز به نحو غیرقابل‌انتظاری تحولاتی به وجود خواهد آورد. برای رویارویی با این تحولات ، توانمندی در مهارت‌های نرم ضروری است؛ به‌ویژه برای دانشجویان و نیز جهت افزایش اشتغال پذیری دانش‌آموختگان. در میان مؤلفه‌های تشکیل‌دهنده مهارت‌های نرم، کارگروهی اهمیت خاصی دارد. برخورداری از توانمندی کارگروهی نه‌تنها در نهادهای تولیدی و خدماتی بلکه در نهادهای آموزشی نیز قابل‌توجه می‌باشد. هدف این تحقیق پاسخ دادن به دو سؤال بوده است: توانمندی و تمایل دانشجویان به کارگروهی چه میزان است؟ و آیا این توانمندی با دستیابی آنان به پیامدهای یادگیری رابطه‌ای دارد؟روش: برای پاسخ دادن به دو سؤال یادشده،یک طرح تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی تدوین و اجرا شد. جامعه و نمونه موردمطالعه دانشجویان دوره کارشناسی رشته علوم ارتباطات دریکی از دانشگاه‌های پژوهشی کشور بود. برای اندازه‌گیری" آمادگی و تمایل دانشجویان به کارگروهی" از یک مقیاس تراز شده استفاده شد و داده‌های لازم گردآوری و تحلیل شد. علاوه برآن، برای سنجش دستیابی دانشجویان به پیامدهای یادگیری از سنجش مستمر و آزمون پایانی یک درس تخصصی استفاده شد.یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که بیش از 60 درصد دانشجویان ،در نمونه موردمطالعه ،از توانمندی و تمایل به کارگروهی برخوردارند.  همچنین، با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رابطه توانمندی و تمایل به کارگروهی  با دستیابی به پیامدهای یادگیری مورد تحلیل قرار گرفت.نتیجه‌گیری: آزمون فرض آماری درباره همبستگی میان دو متغیر نشان داد که، در نمونه آماری مورد مطالعه، رابطه‌ای مثبت و معنی‌دار میان توانمندی و تمایل به کارگروهی  دانشجویان با دستیابی آنان به پیامدهای یادگیری وجود دارد (P<0.01) . سرانجام با توجه به نتایج پژوهش پشنهادهائی برای پرورش توانائی کارگروهی در محیط‌های آموزشی برای ارتقاء یادگیری دانشجویان عرضه‌شده است.