تحلیلی بر اندیشه خلق فضا در صحنهپردازی جوزف اسووبودا
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد کارگردانی نمایش، دانشکدهی هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 عضو هیئت علمی دانشکدهی هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدهی هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
doi
10.22059/jfadram.2013.36446چکیده
امروزه در فرآیند خلق فضای نمایش، تکنیکها و شیوههای اجرایی و به تبع آن طراحی صحنه، تحولی شگرف ایجاد شده است. در آثار و نمایشنامههای مدرن، فضای حاکم بیش از همه جلب توجه میکند و از این رو، طراحان صحنه از تکنولوژیها و فنآوریهای نوین برای خلق فضا استفاده میکنند. در این عرصه میتوان از پیشگامان برجستهای از جمله آپیا، کریگ، میرهولد و به ویژه از جوزف اسووبودا نام برد. بهره وافر اسووبودا از پیشرفتهای تکنیکی و توجه به کیفیات خاص فضای نمایش، ویژگیهای متمایزی را در طراحیهای صحنه وی بوجود آورده که این پژوهش، با هدف تبیین ساختار، مولفههای آفرینش فضا و شیوههای خلاقه وی، در پی پاسخ به این پرسش است که: بُن اندیشه اسووبودا در خلق فضا دارای چه عناصر، الگوها و مشخصاتی است؟ روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی- تحلیلی بوده و در گردآوری اطلاعات از روش کتابخانهای استفاده شده است. مقاله حاضر ضمن تبیین کلیات پژوهش و مروری بر زندگی هنری و ابداعات اسووبودا، به تحلیل شالوده اندیشه خلق فضایی وی پرداخته است. آنچه از این کنکاش بر میآید، انگاره حفظ اصالت تئاتر با تاکید بر پویایی و تنوع بصری و پیوند آن با دانش معماری و نیز تداعی این اصالت در خلق فضا و تعامل آن با تماشاگر تئاتر است.
