تأثیر دوره‌های آماده‌سازی و مسابقه بر سطوح استراحتی شاخص‌های پلاکتی، فیبرینوژن و پروتئین واکنشگر C در بازیکنان حرفه‌ای فوتبال

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان و مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکدۀ نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم‌پزشکی کرمان

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه لرستان

3 کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان ‌و مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکدۀ نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم‌پزشکی کرمان

doi
10.22089/spj.2016.813
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر دورۀ تمرین (دوره‌های آماده‌سازی و مسابقۀ فوتبال) بر شاخص‌های پلاکتی، فیبرینوژن و CRP در بازیکنان حرفه‌ای می‌باشد. بدین‌منظور، 10 نفر از بازیکنان تیم فوتبال صنعت نفت آبادان (با میانگین سنی 7/2±5/22 سال، وزن 4±71 کیلوگرم، قد 5/4±5/178 سانتی‌متر و شاخص تودۀ بدن 4/0±2/22 کیلوگرم بر مترمربع) در این پژوهش شرکت نمودند و یک فصل دوره‎های آماده‎سازی و مسابقۀ فوتبال (که حدوداً 10 ماه بود) را اجرا کردند. شایان‌ذکر است که نمونه‌های خونی به‌منظور اندازه‌گیری شاخص‌های پلاکتی، فیبرینوژن و CRP در چهار مرحلۀ قبل و بعد از دورۀ آماده‌سازی، نیم‌فصل و پایان فصل مسابقات گرفته شد. جهت مقایسۀ میانگین پارامترها نیز از تحلیل واریانس مکرر استفاده گردید. نتایج نشان می‌دهد که دورۀ تمرین باعث ایجاد تغییر معنادار در سطوح استراحتی تعداد پلاکت‌ها، متوسط حجم پلاکتی و درصد پلاکتی شده است، اما در سطوح استراحتی پهنای توزیع پلاکتی، فیبرینوژن و CRP تغییری ایجاد نکرده است. به‌طورکلی، می‌توان گفت که دورۀ تمرین باعث کاهش تشکیل ترومبوز و نیز کاهش احتمال وقوع حملۀ قلبی در فوتبالیست‌های حرفه‌ای می‌شود.