فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قصه‌های قرآن مجید، به سه گون? متفاوت بیان شده‌اند که هر کدام آنها از ویژگی های دراماتیک برخوردارند؛ نخست قصه‌هایی که پردازش پیوسته و ساختاری محتوایی نزدیک به تراژدی، بر اساس تعریف ارسطویی دارند و در یک روند کامل روایت می‌شوند. مانند قص? "یوسف"، دوم قصه‌هایی که بصورت پراکنده در سوره‌های متفاوت قرآن ارائه شده‌اند و دارای خصوصیات تراژدی هستند، مانند "داستان آدم و حوا". سوم قصه‌هایی که دارای بن‌مای? نزدیک به درام هستند، مثل داستان "نوح و کشتی‌اش". شخصیت‌پردازی و تعلیق، مهم ترین عناصر نمایشی در قصه‌های قرآنی به روشنی آشکارند. هم? قصه‌ها طوری بیان شده‌اند که خواننده را تا پایان ماجرا به انتظار نگه می‌دارند و هم? ابعاد روانی، اجتماعی و اعتقادی فردسان ها به خوبی نشان داده شده است. بیان این ابعاد کاملاً باورپذیرند. در این مقاله با روش توصیفی تحلیلی به بررسی شخصیت‌پردازی و تعلیق، در پنج نمونه از قصه‌های قرآن با عناوین "آدم"، "ابراهیم"، "نوح"، "صالح"، و "یوسف"، پرداخته شده و در این راستا به این نتیجه رسیده‌ایم که ویژگی‌های قصه‌های قرآنی و محتوای نمایشی آنها با داشتن عناصر درام و برخورداری از دو عنصر شخصیت‌پردازی و تعلیق، می‌تواند زمینه‌های بسیار گسترده‌ای برای نگارش نمایشنامه و دیگر آثار نمایشی بوجود آورد.