انگارههای معرفتی حقوق عمومی در نظریۀ عدالت قاضی عبدالجبار معتزلی
نویسندگان
1 استاد تمام گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز. شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشتۀ حقوق عمومی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات. تهران، ایران.
3 استاد تمام گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی. تهران، ایران
doi
10.22034/ksiu.2022.92.513چکیده
هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، طرحی بود که بر اساس آن شاید بتوان از طریق بازسازی نگرش عقلانی در امور شرعی غیر عبادی با رویکرد اعتزالی و توجه به مبانی معرفتی کلام اسلامی، استلزامات حقوقی را در جوامع سیاسی معاصر بیش از پیش فراهم آورد. روش: این پژوهش با رویکرد توصیفی- تحلیلی به موضوعات «عقلانیت» و «ارادۀ انسان» که در نظریۀ عدالت متکلم برجستۀ معتزلی، قاضی عبدالجبار نقش اساسی دارند، پرداخته است. سپس با عنایت به حوزههای مشترک آن با برخی انگارههای حقوق عمومی، به تحلیل دادههای نظری اقدام شد. یافتهها: به نظر میرسد از این مدخل با تفسیری حقوقی از عناصر نظریۀ عدالت قاضی، راه برای زیستِ همساز احکام فقهی با برخی قواعد عرفیِ نظامهای حقوقی معاصر هموارتر شد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش ضمن بازنمود چنین تحلیلهایی نشان داد که فهم اعتزالی از نظریۀ عدالت قاضی عبدالجبار از آن روی در حقوق عمومی نقش حیاتی مییابد که عقل و اراده و کارکردی که برای آنها در کلام قاضی منظور شده است، موجبات ایجاد الگویی اجرایی از این نگرش عقلانی، برای تبیین مبانی افعال و تنسیق حقوق و تکالیف افراد در نظامهای حقوقی مدرن است تا برای رسیدن به جامعۀ سیاسی مطلوب، راه برای التزام به مصوبات قانونی نظیر مالیات، در کنار پیروی از احکام شریعت نظیر خمس و زکات میسّر شود.