نقش نغمات بر حیات و ماندگاری سازها مطالعه ی موردی: دوره ی ایلخانی و تیموری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری پژوهش هنر، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfadram.2012.24778چکیده
در پژوهش حاضر تلاش شده است نقش و تأثیر نغمات تولید شده توسط سازها بر حیات و ماندگاری سازها در برشی تاریخی از موسیقی ایران (دوره ی ایلخانی و تیموری) مورد بررسی قرار گیرد. در این تحقیق سه عنصر مهم در «نغمات تولید شده توسط سازها» این گونه شناسایی شده اند: 1 ـ اجرای گام بالقوهی سامانه موسیقی 2 ـ وسعت صوتی 3 ـ اجرای همزمان چند نغمه. در مبحث «اجرای گام بالقوه» چگونگی اجرای گام بالقوهی 17 نغمهای صفی الدین در سازهای رایج آن دوران مورد مطالعه قرار گرفته اند. در مقولهی «وسعت صوتی» در متون موسیقی آن دوران با دو مبحث «جمع تام» و «اجرای نغمه لو» روبه رو هستیم. جمع تام به معنی کل نغمات قابل استخراج از یک ساز است. جمع تام حائز اهمیت در متون مکتب منتظمیه دربرگیرندهی فاصلهی دو هنگام بوده که به آن ذی الکل مرتین می گفته اند. سپس چگونگی «اجرای همزمان چند نغمه» در سازهای رایج آن زمان مورد بررسی قرار گرفته است. با بررسی این سه جنبهی مؤثر بر نغمات تولید شده توسط سازها، اهمیت ساز عود به عنوان ساز کامل در مباحث نظری از منظر هر سه جنبه در خور توجه است.