مقایسه اثر شیوه های مختلف بازیافت بر استرس اکسیداتیو و شاخص های هماتولوژیک در دوندگان زن
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 گروه فیزبولوژی ورزشی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران
doi
10.32598/JSMJ.21.3.2826چکیده
زمینه و هدف فعالیت ورزشی م یتواند موجب افزایش استرس اکسیداتیو و متابولیکی شود. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر شیو ههایمختلف بازیافت پس از یک جلسه تمرین حاد بر فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز، استرس اکسیداتیو و برخی شاخ صهایهماتولوژیک دوندگان زن بود.روش بررسی در تحقیق نیم هتجربی حاضر 30 دونده زن نیم هحرف های ب هعنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند و ب هصورت تصادفی در 3 گروه10 نفری: گروه بازیافت فعال دویدن، گروه بازیافت غیرفعال و ماساژ ورزشی تقسیم شدند. پس از 2 هفته پروتکل تمرینی یکسان برایورزشکاران و همچنین پس از یک هفته استراحت خو نگیری ب هصورت ناشتا انجام شد؛ خونگیری در 3 مرحله 1. حالت ناشتا؛ 2. پساز رقابت 1500 متر و 3. بلافاصله پس از مراحل مختلف ریکاوری انجام شد. ب همنظور تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانسی کطرفه استفاده شد.یافت هها نتایج نشان داد که در گروه ماساژ، تغییرت هماتوکریت، گلبول سفید و هموگلوبین نسبت به گروه بازیافت فعال و غیرفعال بیشتربود ) 05 / P>0 (. در گروه بازیافت فعال سطح مالون دی آلدهید نسب تبه گرو ههای ماساژ و بازیافت غیرفعال بیشتر کاهش یافت ) 05 / ،)P>0اما بین سه روش بازیافت بر تغییرات آهن، گلبول قرمز خون، آسپارتات آمینوترانسفراز و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل تفاوت معناداریمشاهده نشد ) 05 / .)P<0نتیج هگیری باتوج هبه نتایج م یتواند گفت که بازیافت فعال با افزایش جریان خون م یتواند از آسی بهای ناشی از استرس اکسیداتیوجلوگیری کند.