واکاوی نقش فناوریهای نوین بر ساختار کالبدی ساختمانهای منتخب معماری معاصر ایران 1360-1400
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
اهداف: از جمله چالشهای رخ داده پس از انقلاب صنعتی میتوان به تقلیل بهرهگیری از فناوریهای روز توسط بسیاری از معماران به دلیل بحرانهای هویتی و معنایی در معماری ساختمانها اشاره نمود. در این راستا هدف اصلی پژوهش پیش رو واکاوی ارتباط نظری فناوری و ساختار کالبدی ساختمان در آثار معماری چهار دهه اخیر ایران و ارائه راهبردی در جهت ارتقاء معماری معاصر کشور میباشد. روشها: پژوهش پیش رو از نوع تحقیقات ترکیبی و از منظر روششناسی توصیفی- تحلیلی و پیمایشی و از نظر هدف کاربردی میباشد. در این پژوهش پس از بررسی مبانی نظری ، نمونههای مورد مطالعه پژوهش تبیین و بر اساس معیارهای اصلی که تعیین گردیده اند تحلیل میگردند. در ادامه دادههای حاصل در غالب پرسشنامههایی در اختیار جامعه آماری متخصص قرار گفته که به جهت اعتباریابی پرسشنامه از SmartPLS استفاده شده و به جهت اولویتبندی دادهها از آزمون فریدمن در نرم افزار SPSS استفاده شده است. یافتهها: براساس یافتهها حاصل از ارائه پرسشنامهها، اکثریت متخصصین معتقدند که میبایست بیشترین تاثیر فناوریهای نوین در معماری ساختمانهای معاصر در سه بعد انعطاف پذیری در ساخت و ساز، سرعت احداث بالا و ایمنی هر چه بیش تر مصالح فناوارانه در برابر آتشسوزی نمود یابند. نتیجهگیری: با بررسی ساختمانهای چند عملکردی شاخص چهار دهه اخیر به خصوص در دهه اخیر، عموم توجه طراحان و معماران معاصر به بهرهگیری از فناوریهای نوین در جنبههای زیبایی شناختی ساختمانها (از جمله کاربریهای تجاری) میباشد که این مهم منجر به افول هویتی و معنایی ساختمانها در عین بهرهگیری از فناوریهای روز گردیده است.