تعیین میزان همبستگی ظرفیت حیاتی دانشآموزان دختر 11 تا 17 ساله تهرانی سنجیده شده به دو روش اسپیرومتری و معادله آلومتری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد دانشگاه مازندران
2 دانشیار دانشگاه مازندران
3 دانشیار دانشگاه مازندران
doi
10.22089/spj.2016.652چکیده
این پژوهش با هدف اجرای تعیین میزان همبستگی ظرفیت حیاتی دانشآموزان دختر 11 تا 17 سالۀ سنجیدهشده به دو روش اسپیرومتری و معادلۀ آلومتری انجام گردید. بدین منظور، 311 دانشآموز با میانگین سنی 3± 14 سال، وزن 9± 83/48 کیلوگرم و قد 63/7±153 سانتیمتر انتخاب شدند و ظرفیت حیاتی آنها توسط دستگاه اسپیرومتر و نیز از طریق معادلۀ آلومتری محاسبه گردید. جهت تعیین میزان همبستگی بین دو روش مذکور نیز ضریب همبستگی پیرسون مورد استفاده قرار گرفت. همچنین، تفاوت بین میانگینهای ظرفیت حیاتی گروه ورزشکار و غیرورزشکار با استفاده از آزمون تی در گروههای مستقل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان میدهد که معادلۀ آلومتری در تعیین ظرفیت حیاتی دانشآموزان دختر 11 تا 17 ساله از روایی 0.83=r و 0.86=α برخوردار است و بین میانگینهای ظرفیت حیاتی گروه ورزشکار و غیرورزشکار تفاوت معناداری وجود ندارد. علاوهبراین، یافتهها حاکی از این هستند که در شرایط عدم دسترسی به آزمایشگاه و دستگاه اسپیرومتری، میتوان از معادلۀ آلومتری برای تعیین ظرفیت حیاتی دانشآموزان دختر 11 تا 17 ساله استفاده نمود.