ارزیابی کمّی ژئوسایتهای نمکی استان سمنان با روشهای بریلها و پرالونگ با تأکید بر ژئوسایتهای غرب استان
نویسندگان
1 دانشیار ژئومورفولوژی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری ژئومورفولوژی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jphgr.2017.62844چکیده
پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی است. بدین صورت که، پس از مشخصکردن و تعیین حدود ژئوسایتها، نخست از میان ۵۰ ژئوسایت نمکی، ۳۵ ژئوسایت بر اساس چهار معیارـ شهرت، تمامیت، نادربودن، و دانش علمیـ و با استفاده از فرایند تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) انتخاب شد. سپس، از روش نوین بریلها و روش پرالونگ برای ارزیابی کمّی ژئوسایتهای نمکی استفاده شد. نتایج حاصل از ارزیابی ژئوسایتها بیانگر آن است که در هر دو روش ژئوسایتهای گنبدهای نمکی جنوب سمنان، معدن کوهدشت کهن، و معدن ملحه بهترتیب با کسب بالاترین امتیازات (۶۹/۳، ۵۴۶/۳، و ۵۳/۳) از کل امتیاز ۴ در روش بریلها و ۷۲۲/۰، ۶۸/۰، و ۶۴۶/۰ از کل امتیاز ۱ در روش پرالونگ در رتبههای اول تا سوم قرار گرفتهاند و توانایی بسیاری در جذب توریسم و تبدیلشدن به کالای اقتصادی را دارند. نتایج طبقهبندی ریسک خطر اضمحلال ژئوسایتها با روش بریلها نشان داد که فقط ژئوسایت کوهدشت کهن در ریسک تخریب زیاد قرار دارد و بقیة ژئوسایتها در طبقة خطر متوسط و کم قرار دارند. همچنین، طبق نتایج روش پرالونگ، عیار بهرهوری همة ژئوسایتها پایین است.
