بررسی رفتارهای سازگارانه حرارتی ساکنان واحدهای مسکونی ویلایی و آپارتمانی شهر رشت در فصل سرد سال
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 گروه معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
اهداف: آسایش فضای داخلی نه تنها از معماری ساختمان، بلکه از سازگاری فیزیولوژیک و تنظیمات رفتاری تاثیر می پذیرد. از آنجا که رفتار انسانها نقش مهمی در تعادل حرارتیشان با محیط دارد موضوع پژوهش، رفتارهای سازگارانه ساکنان در ازای متغیرهای محیطی، معماری، فردی-جمعیتی و نقش عوامل موثر بر رضایت حرارتی ساکنان تعیین گردید. هدف، بررسی سازگاری حرارتی ساکنان ساختمان های مسکونی شهر رشت در زمستان برای صرفهجویی در مصرف انرژی است. روش ها: این پژوهش،کاربردی و جمع آوری دادهها، حالنگر و پرسش اصلی پژوهش، "کدام یک از الگوهای رفتاری ساکنان در ساختمانهای ویلایی و آپارتمانی بر آسایش حرارتی و کاهش مصرف انرژی در دوره سرد سال تاثیرگذار هستند؟"میباشد. دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامه و بررسیهای میدانی تهیه و از مدل رگرسیونی دومتغیره و چندمتغیره برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: با توجه به استاندارد اشری (1±)، درصد فراوانی ساکنان در محدوده آسایش به ترتیب 8/88 و 3/84 برای ساختمانهای ویلایی و آپارتمانی بدست آمد. سازگاری ساکنان خانههای ویلایی به میزان 9/4– و 9/1+ و ساکنان واحدهای آپارتمانی 1/2- و 8/0 درجه سانتیگراد از حد پایین و بالای دامنه استاندارد آسایش (21 تا 25) میباشد. ساکنان از رفتارهای سازگارانه متعددی که نشانگر اولویت بهرهگیری از راهکارهای غیرفعال در مقابل راهکارهای فعال بود، برای کسب آسایش حرارتی بهره می بردند. نتیجه گیری: نتایج مدل رگرسیون چندگانه نشان داد فاکتورهای محیطی در خانههای ویلایی و فردی-جمعیتی در آپارتمانها بیشترین تاثیر را در آسایش حرارتی دارند. بهرهگیری از نتایج این پژوهش میتواند در طراحی فضاهای مسکونی مناسب و منعطفتر، مفید واقع شده و به کاهش مصرف انرژی منجر گردد