بررسی رابطۀ سختی سنگ و تولید واریزه به روش سلبی اصلاح‌شده (مطالعۀ موردی: ماسه‌سنگ آغاجاری)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران

2 استادیار، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jphgr.2017.62845
چکیده

در این پژوهش، با توجه به اهمیت لندفرم‌های واریزه‌ای، به وسیلة روش سلبی، به برآورد مقدار سختی سنگ‏ها در سازند آغاجاری و رابطة آن با تولید واریزه‏ پرداخته شد. در روش سلبی شش پارامترـ سختی چکش اشمیت، جهت درزه نسبت به شیب دامنه، درجة هوازدگی، عرض، فاصله، و پیوستگی درزه‌ـ در مقاومت سنگ دخیل است و هر پارامتر به پنج دسته تقسیم می‌شود: بسیار نامقاوم، نامقاوم، مقاومت میانه، مقاوم، و بسیار مقاوم. در روش بومی‌سازی‌شده، فاکتور تخلخل نیز اضافه ‌شد. نمونه‌ها از چهار خط نمونه‌برداری (هر خط شامل هشت نمونة A تا H است) شد؛ در مجموع، ۳۲ نمونه برداشت شد. در این پژوهش، از چکش اشمیت مدل N و استاندارد ISRM استفاده شد. برای ترسیم لندفرم‏های واریزه‏ای از نقشة ۲۵۰۰۰/۱ و نرم‌افزار Arc GIS و Surfer استفاده شد. نتایج این پژوهش حاکی است از رابطة قوی و مستقیم بین واریزه‏های سنگی با پارامترهای سختی چکش اشمیت، هوازدگی، و پیوستگی درزه و رابطة متوسط با پیوستگی درزه و تخلخل و رابطة ضعیف با فاصلة درزه‏ها و فقدان رابطه با پهنای درزه‏ها. لایة A (قدیمی‌ترین لایه) دارای کمترین مقاومت و سختی در سازند آغاجاری است.