اندازه‌گیری کمّی قابلیت استفاده‌ی مجدد مؤلفه‌های نرم‌افزاری: روش‌ها، کاربردها و چالش‌ها

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22075/jme.2017.1779
چکیده

هدف اصلی استفاده‏‌‍‌ی مجدد از مؤلفه‌های نرم‏‌افزاری، تولید نرم‌افزار‏های جدید با استفاده از مؤلفه‌های موجود به جای تولید آن‏ها از ابتدا است. توسعه‏‌ی مبتنی بر مؤلفه، یکی از روش‌های مطرح توسعه نرم‌افزار می‌باشد. امروزه در گرایش‌های مختلف مهندسی، ترکیب مؤلفه‏‌های قابل استفاده‏‌ی مجدد و باکیفیت از اهمیت بسزایی برخوردار است اما در مهندسی نرم‏‌افزار، استفاده‏‌ی مجدد از مؤلفه‏‌ها هنوز با چالش‏‌های متعددی مواجه است. به‏‌منظور افزایش کارآمدی و سرعت بخشیدن به فرآیند استفاده‏‌ی مجدد در توسعه‏‌ی نرم‏‌افزار، اندازه‏‌گیری کمّی قابلیت استفاده‏‌ی مجدد مؤلفه‏‌ها امری ضروری می‌باشد. در این راستا مدل‏‌ها و سنجه‏‌های مختلفی ارائه شده‏‌اند. با توجه به تعدّد روش‌های موجود، ضرورت ارائه‌ی یک مرور جامع، کامل و منصفانه در این زمینه، به شدّت احساس می‌گردد. در این مقاله، با انجام یک مرور نظام‌مند و با ارائه‌ی یک دسته‌بندی جدید، روش‌های موجود به دقت مورد بررسی و مطالعه قرار گرفته‌اند و به تحلیل نقاط قوّت، محدودیت‌ها و کاربردهای آن‌ها پرداخته شده‌است. در نهایت، بر مبنای نتایج مطالعات و تحلیل‌های صورت پذیرفته، برخی از چالش‌ها و مسائل باز مرتبط معرفی شده‌اند.