مدل سازی و تحلیل فضایی دورنمای نیاز سرمایشی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آب وهواشناسی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکدة علوم زمین، تهران، ایران
2 استاد آب وهواشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی دکتری مخاطرات آبوهوایی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22059/jphgr.2017.62846چکیده
در این پژوهش، با توجه به نیازسنجی انجامشده در حوزة انرژی، به مدلسازی و تحلیل فضایی دورنمای نیاز سرمایشی ایران پرداخته شد. نخست دادههای دمای روزانة مدل EH5OM مؤسسة ماکس پلانک طی دورة آماری 2015 ـ 2050، تحت سناریوی A1B، با تفکیک 75/1 درجة قوسی، برای گسترة ایران بارگیری شد. سپس، دادههای نامبرده، با تفکیک مکانی 27/0×27/0 قوسی، به وسیلة مدلریزمقیاس شدند. درگام بعدی دمای روزانة بهدستآمده از خروجی مدل منطقهایبا استفاده از روش زمینآمار کریجینگ در پهنهای به ابعاد 15×15 کیلومتر بر ایران گسترانیده شد و نیاز سرمایشی کشور برای هر ماه به ازای هر یاخته (در مجموع 7200 یاخته) محاسبه شد. نتایج خودهمبستگی فضایی برای دورنمایی نیاز سرمایشی ایران با استفاده از موران محلی نشان میدهد که نیاز سرمایشی ایران در دهههای آتی دارای ساختار فضایی است و به شکل خوشهای توزیع خواهد شد. شاخص محلی همبستگی مکانی () نشان میدهد که بیشترین نیاز سرمایش کشور در ماههای آوریل تا سپتامبر خواهد بود؛ بر این اساس، پهنة جنوبی کشور بیشترین نیاز و نوار کوهستانی کمترین نیاز سرمایشی را تجربه خواهند کرد. مقایسة دورنمای نیاز سرمایشی با دورة مشاهداتی نیز نشان از جابهجایی مکانی نیاز سرمایشی کشور به ارتفاعات بلندتر را دارد.
