مقایسه بازشناسی همخوا نهای انسدادی فارسی بین دهه های چهارم و پنجم زندگی

نویسندگان

1 گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

3 گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

4 گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

doi
10.32598/JSMJ.21.1.2354
چکیده

زمینه و هدف باتوج هبه بهبود شرایط زندگی در چند دهه اخیر، مسئله مهمی تحت عنوان کیفیت زندگی مطرح است. یکی از عواملمهم اثرگذار بر کیفیت زندگی، توانایی برقراری ارتباط با دیگران است. ارتباطات روزمره معمولا در حضور عوامل مداخل هگر مانند نویزصورت م یگیرد. ه مخوا نها در درک معنای کلمات نقش مهمی ایفا م یکنند. باتوج هبه اینکه ه مخوا نهای انسدادی به واکه بعد از خودوابستگی دارند، به اثرات پوششی نویز آسی بپذیرتر هستند. پژوهش حاضر تأثیر سن، نسبت سیگنال به نویز و واکه همراه را بر بازشناسیه مخوا نهای انسدادی در حضور نویز همهمه بررسی کرد.روش بررسی مطالعه مقطعی حاضربر روی 60 فرد بالغ دارای شنوایی هنجار در دو محدوده سنی 30 تا 39 سال و 40 تا 49 سالاز بین نمون ههای دردسترس انجام شد. پس از انجام ارزیاب یهای شنوایی و گفتاری، بازشناسی ه مخوا نهای انسدادی در قالب هجایه مخوا ن واک ه ه مخوان و در حضور نویز همهمه در سه نسبت سیگنال به نویز در دو محدوده سنی یادشده مقایسه شد.یافت هها مقایسه دو محدوده سنی در مورد امتیاز بازشناسی ه مخوا نهای انسدادی در نسب تهای سیگنال به نویز صفر، 5- و 10 - معن اداربود. همچنین در مورد امتیاز بازشناسی ه مخوا نهای انسدادی در حضور برخی از واک هها در نسب تهای سیگنال به نویز صفر، 5- و 10 -بین دو محدوده سنی تفاوت معن ادار دیده شد.نتیج هگیر ی با افزایش سن، امتیاز بازشناسی ه مخوا نهای انسدادی در حضور نویز همهمه کاهش م ییابد. همچنین افزایش نویز سببکاهش امتیاز بازشناسی ه مخوا نهای انسدادی، مخصوصا همراه با برخی واک هها م یشود.