فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ایجاد آسیب در سازه طی دوران بهره‌برداری همیشه محتمل است ازاین‌رو بحث پایش سلامت سازه­های مهم به‌منظور کنترل و مدیریت بهره­برداری ایمن طی سال­های اخیر موردتوجه قرارگرفته است. فرآیند شناسایی و پایش سیستم­های سازه­ای از طریق روش­های مختلفی امکان پذیر بوده و استخراج مشخصه­های ذاتی سازه­های هدف به ‌منظور تشخیص آسیب­های احتمالی از مبانی روش­های مذکور است. روش زیرفضای تصادفی از جمله روش­های شناسایی است که با استفاده از داده­های ثبت شده از پاسخ سیستم بوسیله نصب حسگر و با فرض وجود نویزهای اندازه­گیری در داده­ها، مشخصه­های سازه را ارائه می­دهد. با توجه به محدودیت در تعداد حسگرهای قابل نصب به منظور پایش سازه­های واقعی، استفاده از روش زیرفضای تصادفی مبتنی بر داده­های مرجع این امکان را فرآهم خواهد آورد که با استفاده از تعداد حسگرهای محدود، سازه­ی مورد بررسی شناسایی شده و در صورت وجود آسیب، محل وقوع آن توسط بهره­گیری از روش­های متداول موجود قابل تشخیص باشد. طی پژوهش حاضر پس از مدل­سازی اجزای محدود و تحلیل دینامیکی چند نمونه سازه­ی هدف با فرض نصب تعداد محدود حسگر، نتایج حاصل از خروجی روش زیرفضای تصادفی مبتنی بر داده­های مرجع مورد بهره­برداری قرار گرفته است. در ادامه با استفاده از تغییرات انرژی کرنشی مودال اعضا و رویکرد احتمالاتی، فرآیند تشخیص آسیب­ در اعضای آسیب‌دیده­ی سازه­ی هدف بکار گرفته شده و کارایی روش پیشنهادی در قالب فرآیند مذکور مورد بحث قرارگرفته است. بر اساس نتایج حاصل شده از خروجی فرآیند پیشنهادی، اعضای آسیب‌دیده با دقت زیادی شناسایی شده و قابل تشخیص خواهند بود.