شناسایی شیوه های آموزشی مواجهه با سیل در تلویزیون ایران
نویسندگان
1 دانشکاه علامه طباطبایی
doi
10.22034/lrsi.2023.394882.1122چکیده
ایران از جمله سرزمینهای پرخطر به لحاظ وقوع مخاطرات طبیعی است. سیلاب را میتوان یکی از این بلایا دانست که وقوع آن خسارات عظیمی را تاکنون به همراه داشته است .برای مدیریت بحرانهای طبیعی و کاهش خسارات ناشی از این وقایع ،رسانهها میتوانند بهعنوان ابزاری هوشمند و تأثیرگذار مورداستفاده قرار بگیرند. تلویزیون بهعنوان رسانهای همگانی و در دسترس، میتواند در آموزش و پیشگیری از این بحرانها نقش بسزایی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف ارائهی راهکارهایی برای یافتن نقش آموزشی تلویزیون در پیشگیری از سیل انجامشده است. در فرایند این پژوهش که با رویکردی کیفی انجامشده است با 20 تن از نخبگان حوزهی ارتباطات و بحران مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته صورت گرفت. اعضای جامعه مورد بررسی در این پژوهش با شیوه نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند و برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل مضمون استفاده شد. یافتههای حاصل از این پژوهش شامل روشهای آموزش تلویزیونی پیش، حین و پس از سیلاب، موانع آموزش تلویزیونی در داخل و خارج از صداوسیما و بهترین شیوهها و قالبهای مناسب برای آموزش است. توجه بیشتر رسانه به موضوع محیطزیست، اهمیت اطلاعرسانی شفاف و پاسخگویی واضح مسئولان و نهادها، نیاز به آموزش خبرنگاری بحران و پرورش مدیران و خبرنگاران متخصص در بحران و لزوم شناساندن ابعاد بحرانهای طبیعی و ارائه راهکار به مردم، و نیز استفاده از تکنیکهای مبتنی بر آموزش-سرگرمی از جمله راههای آموزش تلویزیونی در شرایط سیلاب بر اساس نتایج این پژوهش است.
