تأثیر طرح کاشت درختان بر آسایش حرارتی انسان در مقیاس میکرواقلیم؛ نمونه موردی: محوطه دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس
نویسندگان
1 استاد گروه طراحی شهری، دانشکده عالی فنی مادرید، دانشگاه پلی تکنیک مادرید، مادرید، اسپانیا
2 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری معماری منظر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
اهداف: هدف پژوهش بررسی تاثیر انواع طرح کاشت گیاهان به طور مخصوص درختان با ویژگیهای متفاوت ساختار شاخه و برگ، ارتفاع، قطر و تراکم تاج، شکل و اندازه برگ ومقایسه اثر خنککنندگی در شرایط مشابه است، تا طرح کاشت مناسب برای بهرهوری حداکثری از اثر خنککنندگی گیاهان مشخص گردد و طرح کاشت مناسب با هدف افزایش بهرهوری در استفاده از گیاهان جهت ایجاد آسایش حرارتی در فصل گرم سال مشخصگردد. روش ها: روش جمعآوری اطلاعات در این پژوهش میدانی و کتابخانهای و روش تحلیل مورد استفاده شبیهسازی است و ارائه یافتهها و مقایسه نتایج به روش کمی وکیفی است. اطلاعات پوشش گیاهی سایت مورد نظر در مرحله اول برداشت گردیده و شبیه سازی وضع موجود و میزان تاثیر آن مشخص گردیده سپس دو طرح کاشت جدید با همان میزان سبزینگی موجود در وضع موجود طراحی و در محیط شبیهسازی گردیده و نتایج حاصل مقایسه میگردد. یافتهها: نتایج شبیهسازی نشانمیدهد که حالت کاشت گروهی در شرایط کاملا مشابه از لحاظ گونههای گیاهی و تعداد درختان 0.85 درجه سانتی گراد میانگین دمای هوا را به نسبت حالت کاشت خطی کاهش میدهد و بیشترین تفاوت در میانگین دمای متوسط تابشی است که بیش از 3 (3.18) درجه سلسیوس اختلاف دما بین حالت کاشت گروهی نسبت به حالت کاشت خطی ایجاد گردیده و حالت کاشت گروهی دمای متوسط تابشی کمتری دارد. نتیجهگیری: این پژوهش آشکار ساخت تاثیر عامل طرح کاشت گروهی علیرغم ایجاد همپوشانی سایه درختان و کاهش مساحت سایهاندازی درختان، سبب بهبود شاخص آسایش حرارتی PMV و متغیرها محیطی میگردد.
