تطوّر آموزۀ تثلیث‌انگاری در مسیحیت و شیوۀ مقابلۀ روایات اسلامی با آن

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشتۀ علوم قرآن و حدیث؛ دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات. تهران، ایران

2 دکترای علوم قرآن و حدیث؛ استادیار گروه علوم قرآن و حدیث؛ دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات. تهران، ایران

3 دکترای علوم قرآن و حدیث؛ استادیار گروه علوم قرآن و حدیث؛ دانشگاه تربیت مدرس. تهران، ایران

4 دکترای علوم قرآن و حدیث؛ دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث؛ دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات. تهران، ایران

doi
چکیده

آموزۀ تثلیث و الوهیت حضرت عیسی(ع) از جمله اعتقادات چالش‌برانگیز مسیحیت است که مطابق اناجیل، مستندات متقنی برای پذیرش آن وجود نداشته است. از این رو، مسیحیان در طول تاریخ در این امر به تشتّت آرا مبتلا شده و نتوانسته‌اند بنیان محکمی برای اثبات آن ارائه کنند. مسیحیان دربارۀ کیفیت الهی یا جسمانی عیسی(ع) و مراتب اقانیم و ازلیت یا حادث بودن آنها اختلاف نظر داشته و هر طایفه، خود را بر حق و دیگری را باطل دانسته‌اند. هدف: هدف از نگارش این مقاله، بررسی تطوّر آموزۀ تثلیث در اناجیل و شیوۀ مقابلۀ روایات اسلامی با این مسئله بود. روش: روش این مقاله، بررسی توصیفی- تحلیلی بود. یافته‌ها: اقانیم سه‌گانه بر پایه‌های متزلزلی استوار بوده و مطابق متن اناجیل اربعه نیز مردود بوده‌اند. نتایج: معصومین(ع) ساحت مسیح(ع) را از شرک مبرّا دانسته و در مواجهه با عقیدۀ تثلیث، با رویکرد و سیرۀ روایی، از شیوه‌های استدلال عقلی و برهانی، بر عبودیت مسیح(ع) و تبیین ماهیت روح‌القدس و اثبات توحید و نفی شریک برای خدا استفاده کرده و هر گونۀ این آموزه را به صراحت، کفر و کذب می‌دانستند.