تأثیرخستگی ناشی از دویدن واماند هساز بر تعادل ایستا و پویا در زنان دارای هایپرلوردوزیس
نویسندگان
1 گروه بیومکانیک ورزشی، دانشگاه فنی وحرفه ای، آموزشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی امام علی )ع( صفادشت، تهران، ایران
2 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 مرکز تحقیقات گوارش و کبد کودکان، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران
4 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
5 دانشکده فنی و حرفه ای سما، واحد اندیشه، دانشگاه آزاد اسلامی، اندیشه، ایران
6 دانشکده فنی و حرفه ای سما، واحد اندیشه، دانشگاه آزاد اسلامی، اندیشه، ایران
doi
10.32598/JSMJ.20.2332چکیده
زمینه و هدف هایپرلوردوزیس یکی از ناهنجار یهای ستون فقرات است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر خستگی ناشی از دویدن واماندهساز بر تعادل ایستا و پویا در زنان مبتلا به هایپرلوردوزیس بود.روش بررسی در تحقیق نیمه تجربی حاضر، 30 زن با انحنای ستون فقرات کمری بیشتر از 40 درجه در گرو ههای آزمایش و کنترل واردشدند. میزان لوردوز کمری با خ طکش منعطف و تعادل ایستا و پویا، میزان تغییرات جاب هجایی و مسافت مرکز فشار پا )ضریب عملکرد(با چشمان باز بر روی سطح سخت با دستگاه بایودکس در دو شرایط قبل از خستگی ) 3 تکرار( و پس از خستگی ) 3 تکرار( انداز هگیریشد. برای اجرای برنامه خستگی تا حد واماندگی از آزمون سایمون استفاده شد.یافت هها خستگی ناشی از دویدن تا سرحد واماندگی، تأثیر معناداری بر تعادل ایستا و پویا )جاب هجایی ضریب عملکرد ( داشت. ایجادخستگی با پروتکل سایمون در جه تهای سخت آزمون تعادل پویا )قدامی، قدامی-خارجی و خارجی( نسبت به قبل از پروتکل خستگیتفاوت معناداری در تعادل پویا بر روی آزمودن یها داشت.نتیج هگیری با توجه به نتایج م یتوان گفت خستگی با کاهش کنترل پاسچر موجب کاهش تعادل در زنان مبتلا به هایپرلوردوزیس کمریم یشود
