دورسنجی بقایای گیاهی سوزانده ‏شده در مزارع با بهره‌گیری از تصاویر سنجندۀ لندست

نویسندگان

1 کارشناس ‏ارشد گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه جیرفت

2 استادیار گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه جیرفت

3 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

4 دانشیار گروه مهندسی علوم خاک، دانشگاه شهید باهنر کرمان

doi
10.22059/jphgr.2017.62849
چکیده

این تحقیق در مزارع ذرت و گندم منطقة ارزوئیة استان کرمان انجام شده است. در این مطالعه، توانایی تصاویر سنجندة ‏لندست برای پایش مزارعی که در آن‏ها بقایای گیاهی آتش ‏زده ‏شده، با استفاده از شاخص‏های طیفی و آنالیز جداسازی طیفی خطی، ارزیابی شد. بدین منظور، چهار وضعیت سطح خاک‏ـ شامل زمینِ خاک‏ورزی‏نشده، زمین با بقایای گیاهی، زمین با پوشش گیاهی سبز، و زمین با بقایای گیاهی سوزانده‏شده‏ـ درنظر گرفته شد و چهار شاخص طیفی NDVI، BAI، NBR، و NBRT برای قطعات آزمایشی ایجاد شد. نتایج نشان داد شاخص ‏BAI قادر است، بهتر از سایر شاخص‏های مورد بررسی، مزارعی را که در آن‏ها بقایای گیاهی آتش زده شده از سایر عوارض موجود در سطح زمین جدا کند. مساحت مزارع آزمایشیِ آتش‏زده‏شده در تصاویر ماهواره‏ای، که به ‏وسیلة شاخص BAI محاسبه شده بود، با مساحت واقعی مزارع آزمایشی همبستگی بسیاری (95/0R2 =) داشت. بنابراین، برای تمایز قائل‏شدن بین مزارع سوخته و سایر عوارض، می‏توان از شاخص BAI استفاده کرد. همچنین، سطح مزارع سوخته، که با آنالیز جداسازی طیفی خطی تخمین زده شده بود، با داده‏های به‏دست‏آمده از روش زمینی همبستگی مناسبی (89/0R2 =) داشت.