بررسی فراوانی کنترل مطلوب گلیسمیک پس از اضافه شدن داروی سیتاگلیپتین به رژیم درمانی در بیماران دیابتی نوع 2
نویسندگان
1 پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
2 گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
3 پژوهشکده سلامت، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران.
doi
10.32598/JSMJ.20.4.2324چکیده
زمینه و هدف مهار کنند ههای دی پپتیدیل پپتیداز- 4 ) DPP-4 ( شامل سیتاگلیپتین یک کلاس جدید از داروهای آنت یهاپرگلیسمیکخوراکی برای دیابت ملیتوس نوع 2 هستند. هدف این مطالعه بررسی فراوانی کنترل گلیسمیک پس از اضافه شدن داروی سیتاگلیپتینبه رژیم درمانی در بیماران دیابت نوع 2 است.روش بررسی این مطالعه اپیدمیولوژیک تحلیلی بر روی 120 بیمار دیابتی نوع 2 مراجع هکننده به درمانگاه دیابت بیمارستان امام خمینیدر سال 1398 - 1399 انجام شد. سیتاگلیپتین ) 100 میل یگرم در روز( به درما نهای قبلی دیابت نوع 2 )متفورمین / متفورمین+گلیکلازید / متفورمین+انسولین بازال( اضافه شد. اثرات درمانی و کنترل گلیسمی )تغییرات HbA1C ( بعد از 3 ماه درمان، با ابتدای مطالعهمقایسه شد.یافت هها نتایج این مطالعه نشان داد بعد از 3 ماه درمان سطح FBS، BS-2h و HbA1C در سه گروه در مقایسه با ابتدای مطالعه، به طورمعن یداری کاهش یافت ) 0001 / P<0 (، اما وزن بیماران تغییر معن یداری را نشان نداد ) 568 / P=0 (. اختلاف معن یداری در فراوانی کنترلگلیسمی بین بیماران تحت درمان با سیتاگلیپتین با داروهای مختلف وجود نداشت ) 501 / P=0 (. نتایج نشان داد بیماران جوا نتر ) 041 / ،)P=0با مدت ابتلا به دیابت کوتا هتر ) 021 / P=0 ( و سطح HbA1C بالاتر در ابتدا ) 0001 / P<0 ( کاهش بیشتری در سطح HbA1C را نشان دادند.نتیج هگیری نتایج این مطالعه نشان داد سیتاگلیپتین )در ترکیب با انواع مختلف رژی مهای درمانی( قابلیت بهبود کنترل گلیسمی وجلوگیری از هیپوگلیسمی و افزایش وزن را دارد و م یتواند به عنوان یک داروی مفید در بیماران دیابتی نوع 2 استفاده شود.