امکان سنجی ایجاد پیاده راه در بخش مرکزی شهر قائمشهر

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

2 دانش‌آموخته جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

doi
10.22034/jget.2024.450760.1552
چکیده

مقدمه:  امروزه رواج سبک زندگی موتوری توسط ساکنان شهری، فضاهای عمومی و خیابان‌های شهر به شدت تحت سلطه خودروها قرار گرفته است که منجر به شلوغی و ازدحام در بخش‌های مرکزی بسیاری از شهرهای ایران شده است. هسته مرکزی قائم‌شهر به‌دلیل قدمت زیاد و‌ وجود کاربری‌های مختلف روزانه شاهد حجم بالایی از تردد مردم و وسائط نقلیه می باشد.هدف:  هدف پژوهش حاضر شناسایی  مهم‌‌ترین مشکلات بخش مرکزی وامکان سنجی ایجاد پیاده راه درهسته مرکزی شهر می‌باشد.روش شناسی:  داده­های به‌دست آمده ‌از طریق پرسشنامه، ‌در نرم­افزار ‌SPSS موردتحلیل قرار گرفتند. مهم‌ترین شاخص‌های مورد استفاده در ‌‌‌پرسشنامه شامل مبلمان، ایمنی، سرزندگی، جذابیت بصری، انعطاف­پذیری و... بوده است. همچنین برای تحلیل داده­های ‌غیر از پرسشنامه‌ یعنی دو شاخص اختلاط کاربری و نفوذپذیری ازسیستم اطلاعات جغرافیایی استفاده شده است. برای رتبه­بندی خیابان­های چهارگانه با توجه به قابلیت پیاده­مداری شدن ابتدا داده­های بدست آمده از طریق مدل آنتروپی شانون وزن­دهی شده و سپس‌از روش وایکور برای رتبه­بندی نهایی استفاده شده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش:  قلمرو جغرافیایی‌ این پژوهش بخش مرکزی شهر قائمشهر است.یافته­ها و بحث: نتایج و یافته­ها نشان‌دهنده ‌کمبود پارکینگ‌های عمومی، عدم دسترسی مناسب معلولان حرکتی و فقدان تجهیزات و مبلمان مناسب شهری در بخش مرکزی می‌باشد. هم چنین براساس نتایج به دست آمده از روش ویکورخیابان بابل ‌و ساری توامان در اولویت اول، خیابان راه­آهن دراولویت دوم وخیابان تهران در‌آخرین اولویت قابلیت پیاده­مداری قراردارند.نتیجه­گیری: بنابراین به نظر می‌رسد با تبدیل خیابان‌های اصلی هسته مرکزی به مسیر پیاده‌روی، تا حدودی از مشکلات ترافیکی کاسته شود و همچنین زیست‌پذیری منطقه نیز ارتقاء یابد. این تحقیق می­تواند مقدمه­ای برای شناسایی گزینه­های مناسب برای ایجاد مسیرهای عابر پیاده در بخش مرکزی شهر باشد.