تأثیر پلیمر پلی آکریل‌آمید در نگهداشت آلاینده فلز سنگین سرب

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا

2 عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی دانشگاه بوعلی سینا، و عضو هیئت علمی وابسته دانشکده عمران دانشگاه تهران

doi
10.22034/22.5.203
چکیده

خاک­های آلوده به فلز سنگین از مشکلات متداول در سراسر جهان هستند. با وجود تحقیقات وسیعی که در خصوص فرایند اندرکنش پلیمر و خاک­های رسی صورت گرفته، در زمینه فرایند اندرکنش پلیمر و خاک­های آلوده تحقیقات بسیار محدودی انجام شده است. هدف از این پژوهش تعیین تأثیر ترتیب اندرکنش پلیمر و فلزسنگین با بنتونیت بر قابلیت نگهداری آلاینده فلز سنگین در سیستم رس- فلزسنگین و پلیمر است. برای رسیدن به این هدف، در یک‌سری از آزمایش‌ها، نمونه‌های بنتونیت ابتدا در معرض پلیمر و سپس در معرض آلاینده سرب قرار گرفته­ اند. در سری دیگر آزمایش‌ها، نمونه­ های بنتونیت آلوده به سرب در معرض پلیمر واقع شده ­اند. با بررسی نتایج آزمایش­های تعادل سوسپانسیون خاک در دو سری آزمایش‌های فوق، قابلیت نگهداشت آلاینده فلز سنگین در این دو روش نمونه‌سازی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان‌دهنده آن است که در نمونه­ های رسی عمل‌آوری شده با 3% پلیمر و سپس قرار گرفته در معرض غلظت cmol/kg-soil 200 آلاینده فلز سنگین سرب، قابلیت خاک به نگهداشت آلاینده سرب به میزان 19% نسبت به بنتونیت طبیعی افزایش داشته است. این در حالی است که افزودن 3% پلیمر به نمونه‌های آلوده به cmol/kg-soil 200 سرب، سبب افزایش 72% در میزان قابلیت بنتونیت به نگهداری آلاینده سرب نسبت به بنتونیت طبیعی شد. بر این اساس در خصوص قابلیت نگهداری آلاینده در حضور پلیمر در سیستم رس-فلز سنگین و پلیمر، بین فرایندهای پیوند کووالانسی پلیمر و کاتیون­های سرب و نقش کپسوله کردن آلاینده توسط پلیمر، کپسوله کردن آلاینده فلز سنگین توسط پلیمر، تأثیر بسیار بیشتری دارد.