تأثیر تمرینات تناوبی با شدت زیاد بر GLP-1، اشتها و وزن در موشهای چاق
نویسندگان
1 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
5 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.32598/JSMJ.20.3.1975چکیده
زمینه و هدف اشتها یکی از عوامل مهم مرتبط با چاقی است و فعالیت ورزشی و تغذیه میتواند بر اشتها مؤثر باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات تناوبی با شدت زیاد بر-1GLP، اشتها و وزن در موشهای چاق همراه با ادامه رژیم غذایی پرکالری است.روش بررسی 24 موش C57BL/6 با میانگین±انحرافمعیار وزنی 1 7±/20 گرم انتخاب شدند و پس از مصرف رژیم غذایی پرکالری و چاق شدن ( میانگین±انحرافمعیار وزنی: 23/3 ± 95/30 گرم) به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. رژیم غذایی پرکالری در هر دو گروه ادامه یافت، اما گروه آزمایش به مدت هشت هفته برنامه تمرین تناوبی با شدت زیاد را اجرا کردند. هر جلسه اجرای HIIT شامل 30 دقیقه تمرین ورزشی بود که شدت آن به طور فزاینده 50 درصد تا 60 درصد در تناوب کم شدت و 85 تا 90 درصد در تناوب شدید افزایش یافت. از آزمون آماری تی مستقل و تحیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر جهت ارزیابی اطلاعات استفاده شد. یافتهها نتایج این مطالعه نشان داد که میزان -1GLP در گروه آزمایش HIIT در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنیداری داشته است (P<0/001)، در گروه آزمایش HIIT وزن بدن (P<0/001) و مقدار غذای مصرفی به طور معنیداری کمتر از گروه کنترل بود (P<0/001).نتیجهگیری در شرایط مصرف غذای پرکالری احتمالاً تمرینات HIIT میتواند با واسطه افزایش -1GLP موجب کاهش اشتها و درنتیجه کاهش وزن شود