مقایسه وزن بدن، فاصله پاهای عقب و غلظت سرمی تستوسترون رتهای نر به دنبال تجویز دزهای کم و مزمن آکریل آمید
نویسندگان
1 دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
2 دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
doi
10.22075/jvlr.2018.3671.چکیده
آکریل آمید مونومری با توانایی تخریب اعصاب محیطی، ایجاد جهش ژنتیکی، شکست کروموزومی، تخریب بافتهای بیضه، مرگ پیش از تولد و تومورهای با منشاء اختلالات اندوکرینی در جوندگان را بوجود می آورد. گزارشهای متناقضی در خصوص سطح سرمی تستوسترون به دنبال تجویز آکریل آمید ارائه شده است.مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر تجویز خوراکی و مزمن دزهای مختلف آکریل آمید بر غلظت سرمی تستوسترون و ارتباط آن با تغییرات ایجاد شده در پارامترهای عصبی در رت های نر صورت گرفته است. به همین منظور تعداد 40 سر رت نر به سن تقریبی سه هفته تهیه، وزن کشی و به صورت تصادفی در 4 گروه شامل 3 گروه تیمار به ترتیب A، B و C و 1 گروه کنترل (D) تقسیم شدند. آکریل آمید در دزهای 1/0 ، 1 و10میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن، 5 روز در هفته و به مدت 12 هفته از راه گاواژ، به رت های گروه تیمار به ترتیب A، B و C تجویز شد. به رتهای گروه کنترل نیز روزانه 3 میلی لیترمحلول 9/0% سالین بازای کیلو گرم وزن بدن، 5 روز در هفته و به مدت 12 هفته به روش گاواژ تجویزشد. اندازه گیری وزن بدن و فاصله پاهای عقب در هنگام فرود آمدن به عنوان معیارهایی برای ارزیابی پیشرفت نوروتوکسیسیتی بکار گرفته شدند. پایین ترین درصد افزایش رشد و بالاترین اندازه دور نگه داشتن پاهای عقب در موقع فرود آمدن روی سطح صاف در رتهای گروه C مشاهده گردید(P>0.05). همچنین در این مطالعه سطح سرمی تستوسترون در رتهای گروههای تیمار کاهشی را در مقایسه با رتهای گروه کنترل نشان دادند، و پایین ترین مقدار کاهش در رتهای گروهCمشاهده شد(P>0.05). باتوجه به معنی دار نبودن تغییرات ناشی از تجویز دزهای پایین و دراز مدت آکریل آمید بر پارامترهای عصبی و غلظت سرمی تستوسترون در رت نر مطالعه بیشتری در این زمینه مورد نیازاست.