فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

توکسوپلاسما گوندی یک انگل تک یاخته‌ای مهم مشترک انسان و حیوانات است که می‏تواند انسان و حیوانات خونگرم را آلوده کند و فراوانی آن در شمال ایران بالاست. هدف این مطالعه، بررسی رابطه برخی از عوامل محیطی با فراوانی آلودگی جوندگان به توکسوپلاسما گوندی در استان گلستان بود. در طول زمستان سال 1394، 124 موش قهوه‌ای (Mus musculus) با تله صید شدند. نمونه خون از قلب جمع‌آوری شده و پس از جدایی سرم، حضور آنتی بادی توکسوپلاسما گوندی با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون اصلاح شده (MAT) مورد بررسی قرار گرفت. رابطه بین فراوانی آنتی‌بادی توکسوپلاسما گوندی با میانگین دمای سالیانه، میانگین بارش سالیانه و میانگین رطوبت نسبی سالیانه با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی در نرم افزار 3/10 Arc Gis وIdrisi Selva مورد بررسی قرار گرفت. بالاترین فراوانی آنتی‌بادی توکسوپلاسما گوندی در گرگان با میانگین رطوبت نسبی 78 درصد، میانگین بارش سالیانه 551 میلی‌متر و میانگین دمای سالیانه 5/12 درجه سانتی‌گراد مشاهده شد. نتایج سیستم اطلاعات جغرافیایی نشان داد رطوبت و دما بیشترین تأثیر را بر چگونگی توزیع فضایی آنتی بادی توکسوپلاسما گوندی در جوندگان نمونه­ گیری شده دارد. رابطه مثبت بین شیوع آنتی بادی توکسوپلاسما گوندی با رطوبت و بارندگی و همچنین رابطه منفی بین دما و فراوانی آنتی‌بادی توکسوپلاسما گوندی می‌تواند به این دلیل باشد که زنده ماندن اووسیست توکسوپلاسما گوندی در خاک مرطوب طولانی‌تر است و همچنین تراکم جمعیت میزبان توکسوپلاسما گوندی در نواحی با بارش و رطوبت بالا، بیشتر می‌باشد.