بررسی آزمایشگاهی پرش هیدرولیکی در تنگ شدگی ناگهانی با بستر زبر
نویسندگان
1 دانشجوی آب و سازه های هیدرولیکی . دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه
2 استاد گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
doi
10.22034/22.6.65چکیده
یکی از مهمترین معضلاتی که در پاییندست سازههای هیدرولیکی وجود دارد، انرژی مخرب جنبشی جریان است. همواره کارشناسان سعی در طراحی مناسب و کاهش اثر این نیروی مخرب در پاییندست سازه های هیدرولیکی را دارند. تحقیق حاضر با هدف بررسی زبری کف مقطع تنگشدگی برمیزان استهلاک انرژی درجریان فوق بحرانی در کانال مستطیلی شکل انجام شد. سه نوع تنگ شدگی با عرضهای 5، 10 و 15 سانتیمتر و سه زبری با قطرهای متوسط0.8 ,1.28 ,2.08 D50= سانتیمتر و محدوده عدد فرود 7.5≤ FrA≤ 2.5 و انقباض نسبی 0.5 تا 0.83 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که با افزایش عدد فرود جریان بالادست، استهلاک انرژی نسبی بالادست ( ΔE/EA ) افزایش مییابد. همچنین با بکارگیری زبری در کف هرسه مقطع تنگشدگی مشاهده شد که استهلاک انرژی بطور چشمگیری افزایش یافت بطوریکه بیشترین استهلاک انرژی با 78.35 درصد افزایش مربوط به تنگشدگی 15 سانتیمتر و کمترین استهلاک انرژی با 43.35 درصد افزایش مربوط به تنگشدگی 5 سانتیمتری میباشد. روابط استخراج شده برای تخمین استهلاک انرژی نسبی نشان داد که نتایج آن با دادههای آزمایشگاهی مطابقت خوبی با ضریب همبستگی 0.927 و خطای جذر میانگین مربعات نرمال شده 0.2 دارند.