بررسی آزمایشگاهی قابلیت پراکندگی نانولوله‌های هالوسیت در محیط سیمانی

نویسندگان

1 دانشگاه علم و صنعت ایران

2 دانشگاه علم و صنعت ایران

doi
10.22034/22.6.109
چکیده

اگرچه اثرات مثبت نانومواد بر خصوصیات کامپوزیت‌های سیمانی اثبات شده است، اما مبحث بسیار مهم پراکندگی صحیح نانومواد در محیط سیمانی، به شکل قابل‌قبول مورد تحقیق و پژوهش قرار نگرفته است. بر همین اساس، در این مقاله به طور جامع به عوامل موثر بر کلوخه‌شدگی نانولوله‌های هالوسیت در محیط قلیایی سیمان پرداخته شده است و در نهایت راهکاری مبنی بر رفع مشکل کلوخه‌شدن این نانومواد در محیط سیمانی ارائه گردیده است. نتایج حاکی از آن است که وجود یون‌های Ca2+، K+ و Na+ به عنوان قلیایی‌های محیط سیمان عامل اصلی در تمایل نانوهالوسیت‌ها به کلوخه‌شدگی هستند، این‌درحالی‌است که یون‌های کلسیم به سبب ایجاد خاصیت پل‌زدگی با شدت بیشتری موجب کلوخه‌شدن نانومواد می‌شوند. مطابق نتایج، با افزایش میزان قلیاییت محیط سیمان تا pH=11 پراکندگی نانومواد بهبود می‌یابد. پس از pH=11 کلوخه‌شدگی هالوسیت آغاز شده و با افزایش قلیاییت این میزان کلوخه‌شدگی نیز شدت بیشتری پیدا می‌کند و در pH=13.5 به حداکثر مقدار می‌رسد. همچنین با استفاده از عامل‌های فعال سطحی‌‌ مختلف، که یکی از انواع روش‌های بهبود پراکندگی نانومواد می‌باشد، سعی گردید بر مشکل کلوخه‌شدگی نانوهالوسیت غلبه گردد. نتایج نشان داد عامل‌های فعال سطحی‌‌ پایه پلی‌کربوکسیلات به مراتب عملکرد بهتری را از خود نشان می‌دهند. همچنین مشاهده گردید 3 درصد وزنی هالوسیت اصلاح‌شده با عامل فعال سطحی نه تنها می‌تواند بیش از 26 و 22 درصد به ترتیب مقاومت فشاری و مقاومت خمشی ملات را نسبت به نمونه کنترل افزایش دهد، بلکه موجب کاهش حدود 28 درصدی نرخ جذب آب ملات سیمانی نیز می‌شود.