رابطه بین مدتزمان کاربرد بریس و پیامدهای روانشناختی آن با میزان مشارکت اجتماعی نوجوانانِ دچار بدشکلی ستون فقرات
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی و اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران
2 مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی و اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران
3 گروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی و اسکلتی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران
4 گروه آمار و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات آلودگی هوا و بیماریهای تنفسی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران
doi
10.32598/JSMJ.20.2.2چکیده
زمینه و هدف درمان با بریس رایجترین درمان غیرجراحی برای انحرافهای ستون فقرات نوجوانان است. نظر به اهمیت جنبههای مختلف در موفقیت درمان، هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مدتزمان استفاده از بریس و پیامدهای روانشناختی این درمان با میزان مشارکت اجتماعی نوجوانان دچار بدشکلیهای ستون فقرات است.روش بررسی افراد حاضر در این مطالعه، مراجعهکنندگان به مراکز ارتوپدی فنی شهر اهواز بودند که از میان آنها سی نوجوان شامل 3 مرد و 27 زن با میانگین سنی 92/±1 7/14 دارای انحرافات ستون فقرات که در حال استفاده از بریس بودند به صورت نمونهگیری غیراحتمالی ساده انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای ترس از ارزیابی منفی، استرس ناشی از بدشکلی و بریس و نیز پرسشنامه مقیاس مشارکت جمعآوری شد. مدتزمان (ساعت و ماه) درمان با بریس نیز ثبت میشد. تحلیل آماری با محاسبه ضریب همبستگی اسپیرمن صورت گرفت.یافتهها نتایج نشان داد که متغیر مقیاس مشارکت با متغیر استرس ناشی از بریس رابطه منفی به میزان 49 درصد (006/0=P) و با متغیر ترس از ارزیابی منفی رابطه مثبت به میزان 42 درصد (019/0=P) دارد. بین دیگر متغیرها رابطه معنادار آماری مشاهده نشد.نتیجهگیری پیامدهای روانشناختی درمان با میزان مشارکت نوجوانان دارای بریس، رابطه دارد. بیماران دچار اسکولیوز و هایپرکایفوز که از بریس استفاده میکنند اغلب در محدوده سنی نوجوانی هستند و این سنی است که فرد از نظر اجتماعی بالغ و آماده ورود به جامعه میشود. بنابراین لازم است در کنار درمان فیزیکی فرد، جنبههای روانی و اجتماعی درمان او نیز مورد توجه قرار گیرند