مقایسه رفتارهای تغذیهای شیرخواران نارس 6 ماهه اصلاحشده و شیرخواران طبیعی شهر زاهدان
نویسندگان
1 گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
2 گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 کارشناس گفتاردرمانی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
doi
10.32598/JSMJ.20.2.5چکیده
زمینه و هدف این مطالعه به بررسی و مقایسه رفتارها و مشکلات تغذیهای شیرخواران طبیعی و شیرخواران نارس 6 ماهه اصلاح شده میپردازد.روش بررسی مطالعه از نوع مشاهدهای مقطعی (توصیفی و تحلیلی) و نمونهگیری به صورت احتمالی خوشهای یکمرحلهای از جامعه دردسترس به شکل تمامشمار بوده است. رفتارهای تغذیهای نود شیرخوار مشتمل بر شصت شیرخوار طبیعی و سی شیرخوار نارس از طریق مصاحبه با والدین توسط آسیبشناس گفتار و زبان بررسی و در پرسشنامه ثبت شد. اطلاعات این پرسشنامه شامل رفتارهای تغذیهای، مشکلات حین تغذیه، بازه زمانی تغذیه، میزان وزنگیری شیرخوار در بازههای زمانی 2، 4 و 6ماهگی برای شروع تغذیه مکمل بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. در تمام تحقیق، مقدار P کمتر از 5 درصد به عنوان سطح معناداری در نظر گرفته شد.یافتهها یافته ها نشان داد که دو گروه موردمطالعه از نظر نمره میانگین رفتار تغذیهای ( 001/0=P)، مشکلات تغذیهای (047/0=P) و وزنگیری (001/0>P) تفاوت معناداری داشتند. در حالی که از نظر مدتزمان تغذیه (53/0=P) و فاصله بین دو تغذیه متوالی (1/0=P) تفاوت معناداری نداشتند. از بین نود شیرخوار موردمطالعه بیش از 80 درصد آنها، تغذیه به شکل پوره را در گروه سنی 4 تا 6ماهگی شروع کردند.نتیجهگیری شیرخوران نارس در مقایسه با شیرخوران طبیعی مشکلات تغذیهای بیشتر و وزنگیری کمتری دارند. توصیه میشود آسیبشناس گفتار و زبان به ارزیابی و مداخله مناسب مهارتهای دهانی و تغذیه نوزادان نارس بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بپردازد.